تاثیر آنی کینزیوتیپ مچ پا بر حس عمقی بازیکنان فوتبال شهر مشهد در شرایط خستگی

مقدمه و هدف: حس عمقی نقش اساسی در کنترل حرکتی و پیشگیری از آسیب های مچ پا در ورزشکارانی مانند بازیکنان فوتبال دارد، با این حال خستگی عضلانی می تواند با اختلال در عملکرد گیرنده های حسی، این توانایی را به خطر اندازد. کینزیوتیپینگ مچ پا به عنوان یک مداخله غیرفعال و کم هزینه، با تحریک گیرنده های پوستی و مکانیکی قادر به بهبود بازخورد حسی و حس عمقی است، اما شواهد قطعی در مورد تاثیر آنی آن به ویژه در شرایط خستگی محدود می باشد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آنی کینزیوتیپ مچ پا بر حس عمقی بازیکنان فوتبال شهر مشهد، قبل و بعد از اعمال خستگی انجام شد. روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی، ۲۰ بازیکن مرد فوتبال از شهر مشهد با میانگین سنی ۸/۲±۵/۲۲ سال به صورت داوطلبانه شرکت کردند. کینزیوتیپ مچ پا به روش بسکت ویو روی پای برتر اعمال گردید. حس عمقی با استفاده از آزمون بازسازی زاویه فعال در دو زاویه دورسی فلکشن ۱۰ درجه و پلانتارفلکشن ۲۰ درجه، و با محاسبه خطای مطلق بازسازی زاویه، در چهار وضعیت اندازه گیری شد: قبل از خستگی با و بدون تیپ و بعد از خستگی با و بدون تیپ. پروتکل بروس روی تردمیل برای ایجاد خستگی عمومی اعمال شد و داده ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل گردیدند. یافته ها: نتایج نشان داد که اعمال آنی کینزیوتیپ مچ پا تاثیر معناداری بر حس عمقی پلانتارفلکشن (۳۸۵/۰=P) و دورسی فلکشن (۴۱۲/۰=P) ندارد. همچنین اثر اصلی خستگی و اثر تعاملی تیپینگ و خستگی نیز برای هر دو حرکت معنادار نبود (۰۵/۰≤P). به عبارت دیگر، کینزیوتیپ نتوانست حس عمقی مچ پا را در شرایط بدون خستگی و با خستگی بهبود بخشد. نتیجه گیری: اعمال آنی کینزیوتیپ مچ پا به روش بسکت ویو تاثیر معناداری بر بهبود حس عمقی بازیکنان فوتبال سالم شهر مشهد، چه در شرایط بدون خستگی و چه در شرایط خستگی، نداشت و احتمالا استفاده از این روش به تنهایی و به صورت حاد، قادر به تعدیل اثرات منفی خستگی بر سیستم حس عمقی نمی باشد.

کلیدواژه ها:

کینزیوتیپ ، حس عمقی ، خستگی ، مچ پا ، فوتبال