تاثیر تمرینات ورزشی بر بهبود بیماری های تنفسی: مروری بر شواهد حاضر
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 8
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NRSSPE10_309
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405
چکیده مقاله:
بیماری های مزمن تنفسی امروزه یکی از مهم ترین عوامل ایجاد ناتوانی و مرگ ومیر در سراسر جهان به شمار می روند. در سال های اخیر، توجه بسیاری از پژوهشگران و متخصصان بالینی به نقش فعالیت بدنی منظم به عنوان یک رویکرد درمانی غیردارویی و مکمل در مدیریت این بیماری ها جلب شده است. هدف از نوشتن این مقاله، مرور کردن پژوهش های انجام شده درباره تاثیر انواع مختلف تمرینات ورزشی بر بهبود بیماری های تنفسی گوناگون و جمع بندی شواهد موجود در این زمینه است. برای انجام این مطالعه مروری، در پایگاه های داده معتبری مانند PubMed، ScienceDirect، Springer، Cochrane Library و Scopus جستجوی گسترده ای انجام شد. کلیدواژه های مورد استفاده شامل "تمرینات ورزشی"، "فعالیت بدنی"، "بیماری انسدادی مزمن ریه"، "آسم"، "بیماری بینابینی ریه"، "توانبخشی ریوی"، "تمرینات استقامتی" و "تمرینات مقاومتی" بودند. مقالات منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۶ که به زبان انگلیسی بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. در نهایت، مقاله هایی که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، به دقت بررسی و یافته های آنها استخراج شد. بررسی مقالات نشان داد که تمرینات ورزشی ساختاریافته و منظم، به ویژه تمرینات استقامتی، تمرینات مقاومتی و تمرینات ترکیبی، تاثیرات مثبت و قابل توجهی بر روی ظرفیت عملکردی بیماران، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت، کاهش احساس تنگی نفس و بهبود شاخص های التهابی در بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه، آسم، بیماری های بینابینی ریه، عوارض تنفسی پس از کووید-۱۹ و برونشکتازی دارند. مطالعات متعددی نشان داده اند که رسیدن به ۱۵۰ دقیقه یا بیشتر فعالیت بدنی با شدت متوسط تا شدید در هفته، یا برداشتن ۷۵۰۰ قدم یا بیشتر در روز، بیشترین سود بالینی را برای این بیماران به همراه دارد. همچنین تمرینات مقاومتی بهبود معناداری در عملکرد دستگاه عصبی خودکار قلب در بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه ایجاد می کند. یکی دیگر از یافته های مهم این است که توانبخشی ریوی در بیماران مبتلا به بیماری های بینابینی ریه می تواند میزان بقای پنج ساله را بهبود ببخشد. بر اساس شواهد موجود، فعالیت بدنی منظم و ساختاریافته به عنوان یک رویکرد درمانی مکمل موثر و مبتنی بر شواهد در مدیریت بیماری های تنفسی محسوب می شود. برنامه های ورزشی باید بر اساس نوع بیماری، شدت آن و شرایط فردی هر بیمار به صورت شخصی سازی شده طراحی شوند. توصیه می شود که مشاوره و تجویز فعالیت بدنی به عنوان بخشی از مسیرهای مراقبت استاندارد در بیماری های تنفسی گنجانده شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کیانا میرزائی
کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
معرفت سیاهکوهیان
استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
صمد نجارقابل
استادیار گروه مهندسی کامپیوتر، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی