اثر شش هفته تمرین ترکیبی مقاومتی عملکردی - تحریک الکتریکی عضلانی، بر ترکیب بدن زنان دارای اضافه وزن
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 15
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NRSSPE10_301
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: سبک زندگی کم تحرک و تغییرات متابولیکی مرتبط با آن، نیازمند مداخلات موثر برای بهبود ترکیب بدن و کاهش ریسک بیماری های مزمن است. تمرینات مقاومتی عملکردی با هدف بهبود توانایی های حرکتی و تقویت عضلات، و تحریک الکتریکی عضلانی با هدف انقباض عضلانی غیرفعال، به عنوان دو رویکرد بالقوه برای بهبود ترکیب بدن مطرح هستند. این پژوهش، اثر شش هفته تمرین ترکیبی مقاومتی عملکردی و تحریک الکتریکی عضلانی را بر ترکیب بدن زنان دارای اضافه وزن بررسی می کند. روش تحقیق: در این مطالعه، گروهی از زنان دارای اضافه وزن ۳۵-۴۵ سال، در یک برنامه تمرینی شش هفته ای شرکت کردند که شامل جلسات ترکیبی تمرینات مقاومتی عملکردی و جلسات تحریک الکتریکی عضلانی بود. تحریک الکتریکی با استفاده از دستگاه های استاندارد و پروتکل های مشخص بر روی گروه های عضلانی اصلی اجرا شد. پارامترهای وزن، شاخص توده بدنی، درصد چربی کل بدن و توده چربی پیش از شروع مداخله و پس از پایان شش هفته، اندازه گیری و مقایسه شدند. از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار استفاده شد. به منظور بررسی نرمال بودن توزیع داده ها، از آزمون شاپیرو–ویلک و برای بررسی تغییرات درون گروهی سطح لاکتات دهیدروژناز از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. نتایج و بحث: نتایج تحلیل آماری داده های جمع آوری شده نشان داد که در پایان دوره شش هفته ای مداخله، هیچ تفاوت معناداری در میانگین وزن، درصد چربی بدن، BMI و توده چربی بین اندازه گیری های پیش و پس از تمرین مشاهده نشد (p > ۰.۰۵). این یافته ها حاکی از آن است که پروتکل ترکیبی اتخاذ شده در این بازه زمانی کوتاه، قادر به ایجاد تغییرات قابل توجه و آماری در شاخص های کلیدی ترکیب بدن در زنان دارای اضافه وزن نبوده است و برای ایجاد سازگاری های پایدار کافی نبوده است. شدت و حجم ناکافی تمرینات و تحریک الکتریکی برای ایجاد استرس متابولیکی لازم جهت چربی سوزی یا عضله سازی، و همچنین عدم کنترل و نظارت دقیق بر رژیم غذایی شرکت کنندگان هم مهم هستند و می تواند اثرات تمرین را خنثی کند. علاوه بر این، تفاوت های فردی در پاسخ دهی به تمرین و روش های سنجش ترکیب بدن که ممکن است دارای محدودیت در تشخیص تغییرات کوچک باشند، نیز در این نتایج دخیل بوده اند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سولماز رمضانی
کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
فرشاد غزالیان
گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
فرح نامنی
گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد ورامین پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین،ایران