اثر شش هفته تمرین ترکیبی مقاومتی عملکردی - تحریک الکتریکی عضلانی، بر ترکیب بدن زنان دارای اضافه وزن

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 15

فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NRSSPE10_301

تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: سبک زندگی کم تحرک و تغییرات متابولیکی مرتبط با آن، نیازمند مداخلات موثر برای بهبود ترکیب بدن و کاهش ریسک بیماری های مزمن است. تمرینات مقاومتی عملکردی با هدف بهبود توانایی های حرکتی و تقویت عضلات، و تحریک الکتریکی عضلانی با هدف انقباض عضلانی غیرفعال، به عنوان دو رویکرد بالقوه برای بهبود ترکیب بدن مطرح هستند. این پژوهش، اثر شش هفته تمرین ترکیبی مقاومتی عملکردی و تحریک الکتریکی عضلانی را بر ترکیب بدن زنان دارای اضافه وزن بررسی می کند. روش تحقیق: در این مطالعه، گروهی از زنان دارای اضافه وزن ۳۵-۴۵ سال، در یک برنامه تمرینی شش هفته ای شرکت کردند که شامل جلسات ترکیبی تمرینات مقاومتی عملکردی و جلسات تحریک الکتریکی عضلانی بود. تحریک الکتریکی با استفاده از دستگاه های استاندارد و پروتکل های مشخص بر روی گروه های عضلانی اصلی اجرا شد. پارامترهای وزن، شاخص توده بدنی، درصد چربی کل بدن و توده چربی پیش از شروع مداخله و پس از پایان شش هفته، اندازه گیری و مقایسه شدند. از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار استفاده شد. به منظور بررسی نرمال بودن توزیع داده ها، از آزمون شاپیرو–ویلک و برای بررسی تغییرات درون گروهی سطح لاکتات دهیدروژناز از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. نتایج و بحث: نتایج تحلیل آماری داده های جمع آوری شده نشان داد که در پایان دوره شش هفته ای مداخله، هیچ تفاوت معناداری در میانگین وزن، درصد چربی بدن، BMI و توده چربی بین اندازه گیری های پیش و پس از تمرین مشاهده نشد (p > ۰.۰۵). این یافته ها حاکی از آن است که پروتکل ترکیبی اتخاذ شده در این بازه زمانی کوتاه، قادر به ایجاد تغییرات قابل توجه و آماری در شاخص های کلیدی ترکیب بدن در زنان دارای اضافه وزن نبوده است و برای ایجاد سازگاری های پایدار کافی نبوده است. شدت و حجم ناکافی تمرینات و تحریک الکتریکی برای ایجاد استرس متابولیکی لازم جهت چربی سوزی یا عضله سازی، و همچنین عدم کنترل و نظارت دقیق بر رژیم غذایی شرکت کنندگان هم مهم هستند و می تواند اثرات تمرین را خنثی کند. علاوه بر این، تفاوت های فردی در پاسخ دهی به تمرین و روش های سنجش ترکیب بدن که ممکن است دارای محدودیت در تشخیص تغییرات کوچک باشند، نیز در این نتایج دخیل بوده اند.

نویسندگان

سولماز رمضانی

کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

فرشاد غزالیان

گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

فرح نامنی

گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد ورامین پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین،ایران