مقایسه اثربخشی روش های آروماتراپی و ماساژ بر میزان درد عضلانی، عملکرد حرکتی و اضطراب دختران ورزشکار استقامتی

درد عضلانی تاخیری، کاهش عملکرد حرکتی و افزایش اضطراب از مشکلات شایع دختران ورزشکار استقامتی پس از تمرینات شدید است. هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی سه روش آروماتراپی (با اسانس اسطوخودوس)، ماساژ و ترکیب آروماتراپی_ماساژ بر متغیرهای فوق بود. جامعه آماری شامل ۴۵ دختر ورزشکار استقامتی (دو و میدانی) با میانگین سنی ۲۱٫۳ ± ۲٫۱ سال بود که به صورت تصادفی به چهار گروه (آروماتراپی، ماساژ، آروماتراپی_ماساژ و کنترل) تقسیم شدند. مداخله شامل ۲۰ دقیقه آروماتراپی استنشاقی/موضعی، ماساژ ران و ساق یا ترکیب آن ها بلافاصله پس از جلسه تمرین شدید استقامتی بود. متغیر درد عضلانی با مقیاس VAS، عملکرد حرکتی، اضطراب با پرسشنامه (STAI) قبل، ۲۴ و ۴۸ ساعت پس از تمرین اندازه گیری شد. نتایج نشان داد هر سه روش مداخله نسبت به کنترل کاهش معنادار درد (p<۰.۰۱) و اضطراب (p<۰.۰۱) ایجاد کردند. بیشترین کاهش درد (۴۲%) و بهبود FMS (میانگین +۲٫۵ امتیاز) در گروه ترکیب مشاهده شد. ماساژ به تنهایی بهبود بیشتری در عملکرد حرکتی نسبت به آروماتراپی تنها داشت (p<۰.۰۵). نتیجه گیری: ترکیب آروماتراپی و ماساژ روش موثرتری برای ریکاوری (فیزیکی و روانی) در دختران ورزشکار استقامتی است.

کلیدواژه ها:

آروماتراپی ، ماساژ ورزشی ، درد عضلانی تاخیری ، عملکرد حرکتی ، اضطراب ، ورزشکاران استقامتی زن