خصوصی سازی در صنعت ورزش

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NRSSPE10_289

تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405

چکیده مقاله:

خصوصی سازی به فرایند واگذاری مالکیت و سهام بنگاه های دولتی یا شبه دولتی به سرمایه گذاران نهادی حقیقی و حقوقی خارج از ساختار نظام مالکیت دولتی اطلاق می شود که می تواند مزیت های بسیار زیادی بخصوص از حیث خلق ارزش و هم افزایی سیستمی ایجاد نماید. فرایند خصوصی سازی صنایع مختلف از جمله صنعت ورزش در بسیاری از کشورهای توسعه یافته مورد توجه قرار گرفته است که از اهم آن می توان به خصوصی سازی و آزادسازی اقتصادی دهه ۷۰ کشورهای آمریکا و انگلستان اشاره نمود. سیاست های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی نیز بر واگذاری بسیاری از صنایع از جمله صنایع، بنگاه ها و باشگاه های ورزشی را به بخش خصوصی تاکید نموده است که تا کنون به دلایل ضعف های ساختاری و سازمانی این مهم به شکل قابل توجه به تحقق نرسیده است. عدم وجود ابزارها و نهادهای مالی مرتبط و در عین حال متخصص در امور واگذاری شرکت ها و به خصوص نهادهای تخصصی مرتبط به یک حوزه خاص مانند حوزه ورزش می تواند در تسریع این فرایند موثر واقع گردد. استفاده از تامین مالی عمومی در ساختار سهامداری یا سایر ذینفعان مرتبط به صنایع و باشگاه های ورزشی از مهم ترین ابزارهایی است که کیفیت مدیریت و ساختار سازمانی و مالکیتی آن را تحت تاثیر قرار داده و تفریق گروه های مدیریتی و سلب تمرکز از نهاد یا اشخاص خاص می تواند در شفاف سازی و افزایش بهره وری نقش قابل توجهی داشته باشد. فرایند خصوصی سازی به طور عموم تابع فرایندی است که در موضوعات واگذاری به آن فرایند عرضه عمومی اطلاق می گردد. بدین منظور لازم است که جایگاه نهاد جدید در این حوزه به نام بانکداری سرمایه گذاری به عنوان موسسات واسطه بین مالکان دولتی یا شبه دولتی و سرمایه گذاران به عنوان مالکان بالقوه خصوصی مورد توجه باشد. به طور معمول فرایندی که در واگذاری و خصوصی سازی بنگاه های ورزشی مورد توجه است، با تدوین امیدنامه آغاز و در ادامه بر مبنای آنالیز وضعیت واقعی منابع و مصارف حال و آتی باشگاه ها و صنایع ورزشی نسبت به ارزش گذاری سهام اقدام و در نهایت بر مبنای دو روش کلی عرضه عمومی اولیه سهام و عرضه عمومی ثانویه سهام در بازارهای متشکل یا غیرمتشکل (خارج از بورس) سهام و یا اینکه به روش های خارج از بورس از جمله روش های مزایده بر مبنای بهترین تلاش، تخصیص خاص یا سایر روش ها، سهام مالکیتی به سایر سهامداران انتقال می یابد. تضمین فروش سهام به سرمایه گذاران بخش خصوصی با طراحی مکانیزمی با عنوان پذیره نویسی صورت می پذیرد که از تخصص نهاد متخصص این حوزه یعنی بانکداری سرمایه گذاری می باشد. فرضیات مقاله حاضر به ارتباط بین افزایش حجم خصوصی سازی باشگاه ها و صنایع ورزشی با توسعه نهادهای مالی مرتبط (مانند بانک سرمایه گذاری، موسسات امین و صندوق های سرمایه گذاری) و همچنین توسعه روش های مالی (از جمله عرضه عمومی در بازار متشکل و غیر

نویسندگان

فاطمه کیانی

گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران