نقش مکمل های پلی فنولی (عصاره انار و چای سبز) در کاهش استرس اکسیداتیو و آسیب عضلانی ناشی از تمرین شدید در ورزشکاران جوان

تمرین های ورزشی شدید به ویژه تمرینات تناوبی با شدت بالا، با افزایش تولید گونه های فعال اکسیژن موجب بروز استرس اکسیداتیو و آسیب سلولی می شوند. این وضعیت می تواند عملکرد عضلانی، ظرفیت هوازی و روند بازیابی را تحت تاثیر منفی قرار دهد. پلی فنول ها به عنوان ترکیبات گیاهی طبیعی با خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی شناخته می شوند که قادرند از طریق خنثی سازی رادیکال های آزاد و تقویت فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی، آثار منفی تمرین شدید را کاهش دهند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر مصرف کوتاه مدت مکمل پلی فنولی عصاره انار و عصاره چای سبز بر شاخص های استرس اکسیداتیو و عملکرد جسمانی در ورزشکاران جوان انجام شد.در این مطالعه شرکت کننده های فعال ورزشی در دو گروه عصاره انار و عصاره چای سبز به مدت چهار هفته مکمل دریافت کردند. نمونه های خونی قبل و پس از یک جلسه تمرین شدید جهت سنجش مالون دی آلدئید، ظرفیت آنتی اکسیدانی کل، و فعالیت آنزیم های سوپراکسید دیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز جمع آوری شد. ارزیابی عملکرد شامل اندازه گیری شاخص خستگی عضلانی نیز صورت گرفت.نتایج مورد انتظار بیانگر آن است که مصرف پلی فنول ها به ویژه عصاره انار، موجب کاهش معنی دار استرس اکسیداتیو و افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی نسبت به گروه کنترل خواهد شد. به علاوه، بهبود نسبی در تحمل تمرین و ریکاوری پس از فعالیت شدید مشاهده می شود. یافته های این پژوهش می تواند به غنی سازی راهکارهای تغذیه ای طبیعی در جهت کاهش استرس اکسیداتیو ناشی از تمرینات سنگین کمک کرده و به ارتقای سلامت و عملکرد ورزشکاران حرفه ای منجر شود.

کلیدواژه ها:

فیزیولوژی ورزشی ، مکمل های پلی فنولی ، استرس اکسیداتیو ، آنتی اکسیدان ، عصاره انار ، عصاره چای سبز