بررسی تاثیر رویکرد ترکیبی ماساژ ورزشی و تمرینات ثبات مرکزی بر عملکرد حرکتی ورزشکاران زورخانه ای

هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر رویکرد ترکیبی ماساژ ورزشی و تمرینات ثبات مرکزی بر عملکرد حرکتی ورزشکاران زورخانه ای بود. روش شناسی: این مطالعه به صورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل ورزشکاران فعال تحت پوشش «فدراسیون ورزش های زورخانه ای و کشتی پهلوانی جمهوری اسلامی ایران» بود. تعداد ۴۰ ورزشکار به صورت تصادفی در چهار گروه (۱. گروه ترکیبی، ۲. ماساژ، ۳. ثبات مرکزی، ۴. کنترل) قرار گرفتند. پروتکل های مداخله به مدت ۸ هفته (سه جلسه در هفته) اجرا گردید. عملکرد حرکتی شامل شاخص های تعادل پویا، توان انفجاری و چابکی با استفاده از آزمون های استاندارد میدانی ارزیابی شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح معناداری (P < ۰.۰۵) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که تمامی گروه های مداخله نسبت به گروه کنترل پیشرفت معناداری داشتند. با این حال، گروه ترکیبی با میانگین بهبود ۱۹.۸٪ (از ۵۴.۹ به ۶۵.۸)، برتری آماری معناداری نسبت به گروه های ماساژ (۱۲.۲٪) و ثبات مرکزی (۹.۵٪) داشت (F=۱۲.۴, P=۰.۰۰۱). اثر هم افزایی ناشی از کاهش تنش های مهارکننده بافتی و ارتقای کنترل عصبی-عضلانی، عامل اصلی این موفقیت بوده است. نتیجه گیری: یافته ها موید آن است که استفاده از پروتکل ترکیبی ماساژ ورزشی و تمرینات ثبات مرکزی، راهکاری اثربخش برای ارتقای عملکرد حرکتی در ورزشکاران زورخانه ای است. پیشنهاد می شود مربیان این رشته جهت افزایش توان عملیاتی و پیشگیری از افت عملکرد، این پروتکل را در برنامه های تمرینی خود بگنجانند.

کلیدواژه ها:

عملکرد ورزشی ، تمرینات ثبات ، ماساژ ورزشی ، ورزش زورخانه ای ، توان انفجاری