موضوع چالش های حقوقی و اخلاقی سلاح های دارای هوش مصنوعی خودمختار در پرتو حقوق بشردوستانه بین المللی

ظهور سلاح های دارای هوش مصنوعی خودمختار که قادرند بدون دخالت مستقیم انسان اهداف را شناسایی، انتخاب و مورد حمله قرار دهند، پارادیم جدیدی را در صحنه نبردهای مدرن ایجاد کرده است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی، تاثیر به کارگیری این تسلیحات را بر پایبندی به اصول بنیادین حقوق بشردوستانه بین المللی از جمله اصل تفکیک، اصل تناسب و اصل احتیاط بررسی می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی می تواند با کاهش خطاهای انسانی ناشی از ترس یا خشم، پتانسیل افزایش دقت در عملیات نظامی را داشته باشد اما با چالش های جدی همچون شکاف پاسخگویی در صورت ارتکاب جنایات جنگی و دشواری الگوریتم های هوش مصنوعی در درک بافت های پیچیده انسانی مواجه است. این پژوهش استدلال می کند که فقدان کنترل موثر انسانی بر فرآیند اتخاذ تصمیم های مرگبار با کرامت انسانی و روح کنوانسیون های ژنو در تعارض است. در نهایت مقاله پیشنهاد می کند که برای جلوگیری از ایجاد خلا قانونی ایجاد یک معاهده بین المللی الزام آور برای تضمین نظارت معنادار انسانی بر چرخه تصمیم گیری سلاح های خودمختار ضرورتی اجتناب ناپذیر است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حقوق بشر دوستانه بین المللی ، سلاح های خودمختار ، کرامت انسانی ، مسئولیت کیفری ، کنترل انسانی