ارتقای مهارت های مدیریت رفتاری و ارتباطی والدین و فرزندان جهت بهبود پارامترهای روانی و تربیتی فرزندان خانواده های بدسرپرست شهرستان بروجرد

با توجه به اینکه خانواده های بدسرپرست معمولا دارای مشکلات عمیقی در ارتباطات و رفتارهای فرزندی هستند، طرحواره درمانی می تواند یک راهکار موثر برای مداخله و بهبود این موارد باشد. این رویکرد می تواند به والدین کمک کند تا الگوهای رفتاری خود را بازنگری کرده و مهارت های بهتری برای مدیریت رفتارهای فرزندان خود بیاموزند. همچنین از طریق مشاوره و پشتیبانی روانشناختی، فرزندان می توانند آموزش ها و مهارت هایی را که برای تطبیق با محیط خانوادگی ناسازگار خود نیاز دارند فرا بگیرند. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه نوجوانان بی سرپرست و بدسرپرست ساکن در مراکز شبانه روزی تحت پوشش سازمان بهزیستی شهرستان بروجرد در نیمه ی اول سال ۱۴۰۳ بود. نمونه آماری پژوهش به روش تصادفی تعداد ۴۰ نفر (۲۰ نفر گروه گواه و ۲۰ گروه کنترل) انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده های پژوهش از پرسشنامه طرح های ناسازگار اولیه (یانگ (۱۹۹۸))، پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ، هیلر (۱۹۷۹) و پرسشنامه مشکلات رفتاری فرزندان راتر (۱۹۶۷) استفاده شده است. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری، آزمون کلموگروف- اسمیرنوف، آزمون همگنی واریانس، خطی بودن همبستگی متغیر کنترل و متغیر مستقل و بررسی فرضیه های پژوهش با کمک نرم افزار SPSS ویراست ۲۰ با میزان آلفا مقدار خطای ۰/۰۵ و سطح اطمینان ۹۵% مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به نتایج یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت کلاس های طرحواره درمانی به عنوان نوعی روش توان بخشی در کاهش طرح واره های ناسازگار اولیه و مشکلات رفتاری و همچنین افزایش سلامت روان فرزندان خانواده های بدسرپرست تاثیر به سزایی دارد. از این رو رویکرد طرحواره درمانی به ویژه در فرزندان خانواده های بدسرپرست و بی سرپرست در کاهش طرح واره های ناسازگار اولیه و مشکلات رفتاری و بهبود سلامت روان نقش مهم و انکارناپذیری دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، طرح واره های ناسازگار اولیه ، سلامت روان ، مشکلات رفتاری ، بدسرپرست