مقایسه و اولویت بندی شاخصهای موثر بر سرمایه ورزشی کارکنان سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی

موضوع حرفه آتش نشانی به سبب ماهیت پرتنش، مسئولیت محور و همراه با فشارهای جسمانی و روانی، از جمله مشاغلی است که سلامت و آمادگی بدنی در آن نقش تعیین کننده ای دارد. از این رو مشارکت منظم در فعالیت های ورزشی می تواند به ارتقای آمادگی جسمانی، کاهش آسیب پذیری روانی و بهبود کیفیت عملکرد شغلی کارکنان این حوزه کمک کند. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی شاخص های موثر بر سرمایه ورزشی کارکنان سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت و روش گردآوری داده ها، توصیفی تحلیلی از نوع میدانی-پیمایشی است. داده ها از طریق پرسشنامه ۳۳ سوالی رستمی و همکاران (۱۳۹۵) گردآوری شده و تحلیل ها با بهره گیری از روش های آماری در محیط نرم افزار SPSS انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی استان خراسان رضوی بود. نتایج پژوهش نشان می دهد که سرمایه ورزشی در میان کارکنان سازمان آتش نشانی مفهومی چندبعدی است که ابعاد اجتماعی، روان شناختی و فیزیولوژیکی آن در تعامل با یکدیگر شکل می گیرند. این یافته نشان می دهد که توسعه برنامه های ورزشی در سازمان های عملیاتی و امدادی باید فراتر از نگاه صرفا جسمانی به ورزش طراحی شود و به کارکردهای اجتماعی و روانی آن نیز توجه ویژه ای داشته باشد. توجه به ورزش به عنوان یک سرمایه سازمانی می تواند به ارتقای سلامت جسمی و روانی کارکنان، افزایش انسجام سازمانی و بهبود کارایی عملیاتی منجر شود.

کلیدواژه ها:

آتش نشانی ، اجتماعی ، فیزیولوژیک ، سرمایه ورزش ، مقایسه