نقش تاب آوری در مقابله با اختلالهای اضطرابی پس از حوادث ناگهانی در دانشجویان دختر مشاوره مشهد

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تاب آوری در مقابله با اختلالهای اضطرابی پس از حوادث ناگهانی در دانشجویان دختر مشاوره مشهد بود. حوادث ناگهانی و غیرمترقبه همواره تهدیدی برای سلامت روان دانشجویان محسوب می شوند که می تواند منجر به بروز اختلالهای اضطرابی گردد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تاب آوری به عنوان یک عامل محافظت کننده در مقابله با این اختلال ها در میان دانشجویان دختر رشته مشاوره شهر مشهد انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی است و جامعه آماری آن شامل دانشجویان دختر رشته مشاوره دانشگاه های شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۵ بود که حدود ۲۰۰۰ نفر هستند. با استفاده از فرمول کوکران و در سطح اطمینان ۹۵ درصد، حجم نمونه ۳۲۲ نفر برآورده شد. نمونه گیری به روش در دسترس انجام گرفت و داده ها با استفاده از پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون و مقیاس اضطراب پس از سانحه جمع آوری و با نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد تاب آوری توانست ۳۱ درصد از واریانس اضطراب پس از حوادث ناگهانی را تبیین نماید. نتایج بیان کرد که بین تاب آوری و اختلالهای اضطرابی پس از حوادث ناگهانی، رابطه ای معنادار و منفی وجود دارد؛ به طوری که افزایش تاب آوری در دانشجویان با کاهش شدت نشانه های اضطرابی همراه بود. یافته های این مطالعه بر ضرورت تقویت مهارت های تاب آوری در برنامه های آموزشی و روان شناختی دانشگاه ها برای مدیریت بحران های روانی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، اختلال اضطرابی ، دانشجویان دختر ، مشهد ، اضطراب پس از حوادث ناگهانی ، سلامت روان