مهم ترین چالش های ارزیابی سرمایه فکری در بخش عمومی: مروری بر مبانی نظری و دلالت های کاربردی

سرمایه فکری بعنوان یکی از اصلی ترین دارایی های نامشهود در اقتصاد دانش محور، مجموعه ای از دانش، مهارت ها، فرایندها، روابط و توانمندی های نوآورانه را در بر می گیرد و نقش تعیین کننده ای در خلق ارزش، پایداری و مزیت رقابتی سازمان ها دارد. مطالعات ادبیات سرمایه فکری از تمرکز اولیه بر سنجش دارایی های نامشهود بتدریج به سمت فهم سازوکارهای اثرگذاری آن بر نوآوری، عملکرد و ارزش آفرینی در سطوح سازمانی و فراتر از آن حرکت کرده است. در عین حال، ارزیابی این سازه همچنان با چالش های اساسی مفهومی، روش شناختی و بسترشناختی روبه روست. بنابراین هدف این مطالعه، تبیین مهم ترین چالش های ارزیابی سرمایه فکری در بخش عمومی و نشان دادن این است که چرا سنجش این دارایی نامشهود بدون توجه به زمینه نهادی و بدون ارتباط آن با کیفیت خدمات و اثربخشی ماموریتی، تصویری ناقص بدست می دهد. بر اساس مرور و تلفیق مطالعات پیشین، پنج چالش محوری شناسایی و تحلیل می شود: نامشهود بودن و ابهام مالکیت، نابسندگی معیارهای مالی سنتی، تنوع و پراکندگی مدل های سنجش، دشواری تبدیل نتایج ارزیابی به تصمیم مدیریتی، و اثر شرایط نهادی در بخش عمومی. سپس ارتباط سرمایه فکری با کیفیت خدمات در قالب منطق SERVQUAL بررسی می شود و نشان داده می شود که در سازمان های عمومی، ارزش سرمایه فکری در کیفیت تجربه خدمت، پاسخگویی، اعتماد و تحقق ماموریت عمومی آشکار می شود.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری ، ارزیابی ، دارایی های نامشهود ، بخش عمومی ، کیفیت خدمات ، SERVQUAL