کاربست رهبری تحول آفرین و مدیریت سرمایه انسانی در جهت بهبود رضایت شغلی و تعهد سازمانی در مدیریت دولتی ایران

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین رهبری تحول آفرین، مدیریت سرمایه انسانی و مدیریت ارزش عمومی با رضایت شغلی و تعهد سازمانی کارکنان در بخش مدیریت دولتی ایران انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی (کمی و کیفی) بوده و داده های کمی از طریق پرسشنامه از ۳۵۰ نفر از کارکنان ادارات دولتی منتخب جمع آوری و با استفاده از روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. همچنین، برای دستیابی به درک عمیق تر، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از مدیران و کارشناسان ارشد صورت گرفت. یافته های کمی نشان دهنده روابط مثبت و معنادار بین رهبری تحول آفرین(β=۰.۴۰ برای رضایت شغلی، β=۰.۴۸ برای تعهد سازمانی)، مدیریت سرمایه انسانی(β=۰.۴۲ برای رضایت شغلی، β=۰.۵۲ برای تعهد سازمانی) و مدیریت ارزش عمومی(β=۰.۲۸ برای رضایت شغلی، β=۰.۴۸ برای تعهد سازمانی) با رضایت شغلی و تعهد سازمانی کارکنان بود. تحلیل کیفی نیز این نتایج را تایید کرده و بر چالش های موجود در زمینه اجرای موثر این مفاهیم در بستر بوروکراسی و فرهنگ سازمانی ایران تاکید نمود. نتایج نشان داد که هر سه عامل به طور همزمان قادر به تبیین بخش قابل توجهی از واریانس رضایت شغلی و تعهد سازمانی هستند، که موید ضرورت اتخاذ رویکردی یکپارچه در اصلاحات مدیریتی است. بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران و مدیران ارشد با تمرکز بر تقویت رهبری تحول آفرین، بهبود نظام مدیریت سرمایه انسانی و شفاف سازی اهداف ارزش عمومی، گام های موثری در جهت افزایش انگیزه، تعلق خاطر و در نهایت، کارآمدی کارکنان بخش دولتی ایران بردارند.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، مدیریت سرمایه انسانی ، مدیریت ارزش عمومی ، رضایت شغلی ، تعهد سازمانی