ارزیابی برازش الگوی ظرفیت سازی منابع انسانی در بانک های خصوصی استان تهران

این پژوهش با هدف ارزیابی برازش الگوی ظرفیت سازی منابع انسانی در بانک های خصوصی تهران و با رویکرد آمیخته (کیفی‑کمی) انجام شد. در بخش کیفی، از طریق تحلیل مضمون و مصاحبه با ۱۵ خبره (هفت عضو هیات علمی و هشت مدیر اجرایی)، ابعاد و مولفه های الگو استخراج گردید. در بخش کمی، الگوی به دست آمده با تحلیل عاملی تاییدی (CFA) روی داده های ۲۶۰ مدیر اجرایی (نمونه گیری تصادفی طبقه ای از جامعه ۸۰۰ نفری) آزمون شد و سپس اولویت بندی ابعاد با روش فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) انجام گرفت. یافته ها نشان داد الگوی نهایی شامل هفت بعد اصلی، ۱۷ مولفه و ۵۸ شاخص است. تمام بارهای عاملی معنادار (t-value>۱.۹۶)، پایایی (آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی>۰.۷)، روایی همگرا (AVE>۰.۵) و واگرا (معیار فورنل و لارکر) مطلوب بودند. شاخص برازش کلی مدل (GOF=۰.۵۸) حاکی از برازش قوی الگو بود. بر اساس اولویت بندی AHP، به ترتیب «ظرفیت سازی فرایندی» (وزن ۰.۱۶۰)، «ظرفیت سازی اجرایی» (۰.۱۵۳) و «بهسازی بستر توسعه و یادگیری» (۰.۱۵۲) بالاترین اولویت را داشتند. نتیجه گیری: الگوی طراحی شده از برازش مطلوب و معناداری برخوردار است و می تواند به عنوان چارچوبی بومی و کاربردی برای ارزیابی و بهبود ظرفیت سازی منابع انسانی در بانک های خصوصی استفاده شود. به مدیران توصیه می شود با اولویت دهی به فرایندهای مشارکتی، شایسته سالاری و بسترهای یادگیری، زمینه را برای ارتقای اثربخشی منابع انسانی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

ظرفیت سازی منابع انسانی ، بانک های خصوصی ، برازش الگوی ظرفیت بانک ها