تحلیل هوشمندسازی جامع مجتمع های مسکونی با رویکرد پایداری فعال در مدیریت آب شهری مطالعه موردی: منطقه ۱۲ مشهد مقدس

رشد فزاینده جمعیت شهری و محدودیت منابع آب ضرورت بازنگری در الگوهای برنامه ریزی و بهره برداری از زیربناهای مسکونی را دوچندان کرده است. در این پژوهش با تمرکز بر مجتمع های مسکونی منطقه ۱۲ مشهد مقدس، الگوی هوشمندسازی جامع با رویکرد پایداری فعال در مدیریت آب شهری مورد تحلیل قرار می گیرد. ابتدا وضعیت موجود مصرف و الگوهای رفتاری ساکنان، زیربناهای توزیع و ذخیره سازی آب و ظرفیت های فناوری های نوین پایش و کنترل هوشمند مورد بررسی قرار گرفته است. سپس با بهره گیری از ترکیبی از روش های تحلیلی توصیفی و داده های میدانی، سناریوهای مختلف هوشمندسازی شامل پایش لحظه ای مصارف، بازیافت و استفاده مجدد از آب خاکستری، بهینه سازی فشار در شبکه داخلی و به کارگیری سامانه های هشداردهنده نشت و هدررفت ارزیابی شده اند. نتایج نشان می دهد پیاده سازی یک بسته یکپارچه هوشمندسازی در سطح مجتمع های مسکونی منطقه ۱۲ می تواند ضمن کاهش قابل توجه سرانه مصرف و هدررفت، تاب آوری شبکه توزیع محلی را در برابر نوسانات تامین افزایش داده و مشارکت ساکنان را در مدیریت تقاضا تقویت کند. بر این اساس چارچوب پیشنهادی پژوهش حاضر می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی راهبردهای اجرایی در سایر مناطق شهری مشهد و شهرهای مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی جامع ، مجتمع مسکونی ، پایداری فعال ، مدیریت آب شهری ، منطقه ۱۲ مشهد