تحلیل مکانی مبتنی بر GIS و ارزیابی تجربی تصفیه بیولوژیکی فاضلاب در شبکه های جمع آوری قطر کوچک (SDGS) با استفاده از بستر رشد الحاقی

با افزایش جمعیت شهری و هزینه های گزاف احداث تصفیه خانه های متمرکز، بهره گیری از ظرفیت تصفیه در خطوط انتقال فاضلاب به عنوان یک راهکار اقتصادی مطرح شده است. این پژوهش به بررسی عملکرد شبکه های جمع آوری فاضلاب قطر کوچک (SDGS) به عنوان رآکتور بیولوژیکی خطی می پردازد. بدین منظور، یک پایلوت آزمایشگاهی به طول ۱۵ متر طراحی و با استفاده از توری های پلاستیکی به عنوان بستر رشد الحاقی، تشکیل بایوفیلم در آن تقویت شد. نتایج نشان داد که در شرایط هوازی (اکسیژن محلول > ۲ میلی گرم بر لیتر، دما ۲۲±۲ درجه سانتی گراد، ۷.۲-۷.۸=pH) و با زمان ماند هیدرولیکی ۷ ساعت، سیستم قادر است تا ۷۷٪ از بار آلی (COD) و ۷۳٪ BOD۵ را در سرعت بهینه ۰.۲۵ متر بر ثانیه حذف کند. در نهایت، با تلفیق داده های آزمایشگاهی و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، چارچوبی برای شناسایی مقاطع مستعد تصفیه در شبکه ارائه گردید که می تواند بار ورودی به تصفیه خانه های پایین دست را به طور چشمگیری کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

شبکه فاضلاب قطر کوچک ، بایوفیلم ، بستر رشد الحاقی ، تصفیه درون لوله ای ، GIS ، حذف COD