مدل های اقتصادی در برنامه ریزی شهری: از تحلیل اقتصادی تا تصمیم سازی سیاستی

برنامه ریزی شهری در مواجهه با پیچیدگی های فزاینده اقتصادی، فضایی و نهادی، نیازمند بهره گیری از ابزارهای تحلیلی کارآمد و مبتنی بر شواهد است. در این میان، مدل های اقتصادی به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای پشتیبان تصمیم سازی، نقش اساسی در تحلیل روابط میان زمین، مسکن، حمل ونقل و فعالیت های اقتصادی شهری ایفا می کنند. هدف این پژوهش، تبیین جایگاه و نقش مدل های اقتصادی در فرایند برنامه ریزی شهری از طریق یک رویکرد توصیفی - تحلیلی است. بدین منظور، سیر تحول مدل های اقتصادی از رویکردهای کلاسیک مکان یابی و تحلیل های کلان اقتصادی تا مدل های رفتاری، اقتصادسنجی فضایی و مدل های تعامل کاربری زمین و حمل ونقل (LUTI) بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که هرچند مدل های اقتصادی با محدودیت هایی همچون ساده سازی واقعیت و وابستگی به فروض نظری همراه اند، اما در صورت استفاده آگاهانه و تلفیق با تحلیل های فضایی، می توانند نقش موثری در ارزیابی سیاست ها، پیش بینی پیامدهای اقتصادی و ارتقای کیفیت تصمیم گیری در برنامه ریزی شهری ایفا کنند. در پایان، دلالت های سیاستی و پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری ، مدل های اقتصادی ، اقتصاد شهری ، تصمیم سازی