تحلیلی بر شاخص ها و تبیین راهبردهای تحقق اختلاط کاربری (مورد مطالعه: دانشگاه اصفهان)

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی مهمترین مولفه های اختلاط کاربری در دانشگاه اصفهان است.روش: پژوهش براساس هدف کاربردی-توسعه ای و ازنظر ماهیت توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری این پژوهش جامعه منتفعین(دانشجویان، کارمندان و استادان دانشگاه) می باشد. روش نمونه گیری به صورت تصادفی ساده و برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شده است. همچنین، برای تعیین مولفه های اصلی اختلاط کاربری از روش تحلیل عاملی استفاده شد و با استفاده از مدل SWOT، نقاط قوت و ضعف، فرصت و تهدیدات تحقق اختلاط کاربری در دانشگاه بدست آمد.نتایج: نتایج برحسب ۳۶ متغیر در تحلیل عاملی نشان می دهد که برای جوامع استادان و دانشجویان ۴ عامل و کارمندان ۵ عامل بیشترین واریانس را در تحقق اختلاط کاربری ها در دانشگاه اصفهان دارند. همچنین براساس مدل SWOT، امکانات تفریحی با ۰.۵۲، مهمترین قوت، مهمترین ضعف، نارضایتی از حمل و نقل عمومی با ۰.۳۶ می باشد. ارائه خدمات تجاری مقرون به صرفه با ۰.۴۵ مهمترین فرصت و کاهش سرزندگی و نشاط در دانشگاه با ۰.۳۶ از مهمترین تهدیدات پیش روی تحقق اختلاط کاربری در دانشگاه اصفهان هستند.نتیجه گیری: نتایج پژوهش بیانگر آن است که تحقق اختلاط کاربری در دانشگاه اصفهان فرآیندی چند بعدی و وابسته به تعامل میان مولفه های کالبدی، اجتماعی فرهنگی، اقتصادی، مدیریتی و محیطی است. هم پیوندی این ابعاد، چارچوبی تحلیلی برای شناسایی و تبیین قوت ها، ضعف ها، فرصت ها و تهدیدهای مرتبط با این رویکرد فراهم می سازد و نشان می دهد که مدیریت هماهنگ، بهره گیری بهینه از ظرفیت های کالبدی و محیطی و تقویت پیوند میان ابعاد اجتماعی و فرهنگی می تواند زمینه ساز ارتقاء کیفیت و تحقق پایدارتر اختلاط کاربری در محیط دانشگاهی گردد.

کلیدواژه ها:

اختلاط کاربری ، تحلیل عاملی ، SWOT ، دانشگاه اصفهان