اثربخشی بسته هنردرمانی بیانگر با رویکرد وحدت مدار بر بهزیستی ذهنی زنان میانسال

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بسته طراحی شده هنردرمانی بیانگر بر ­اساس تصویرسازی خاطرات با رویکرد وحدت­مدار بر بهزیستی ذهنی زنان میانسال انجام شد. پژوهشی کمی، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش­آزمون- پس­آزمون- پیگیری (سه ماهه) با گروه کنترل بود. نمونه آماری با روش نمونه­گیری غیراحتمالی در دسترس به این صورت بود که از میان ۴۷ نفر زنان میانسال ۴۰ تا ۵۵ سال در شهر اصفهان، ۲۶ نفر که نمره کمتری در آزمون بهزیستی ذهنی کسب کردند، انتخاب و به طور مساوی و تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش در ۱۲ جلسه هنردرمانی گروهی، هر جلسه ۲ساعته، ۱۰ برنامه مداخله­ دریافت کردند و گروه کنترل هیچ مداخله­ای دریافت نکردند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه بهزیستی ذهنی ماگیار-مو و کی­یز و پرسشنامه رضایت از زندگی داینر بودند و هر دو گروه پیش از شروع مداخلات، بعد از اتمام مداخلات و نیز بعد از سه ماه در مرحله پیگیری، با استفاده از ابزارها ارزیابی شدند. به منظور تجزیه وتحلیل داده­ها، روش آمار توصیفی و استنباطی با تحلیل واریانس اندازه­گیری مکرر به ­کار بسته شد. یافته­های کمی نشان داد تاثیر این بسته مداخله­گر در تعامل گروه و آزمون در ­متغیر بهزیستی ذهنی و سطوح شناختی (رضایت از زندگی) و هیجانی آن معنادار شدند؛ ولی در سطح روان­شناختی و اجتماعی معنادار نشدند. با توجه به این نتایج، هنردرمانی بیانگر مبتنی بر رویکرد روان­شناسی وحدت­مدار می­تواند تاثیری مثبت بر بهزیستی ذهنی زنان میانسال داشته باشد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی ذهنی ، رویکرد وحدت­مدار ، زنان میانسال ، هنردرمانی بیانگر