ارائه چارچوبی مفهومی برای سنجش آمادگی فناورانه سازمان ها با تاکید بر آینده پژوهی و مولفه های رفتاری در توسعه هوشمند

در عصر تحول دیجیتال، توانمندی سازمان ها در پذیرش و بهره برداری از فناوری های نوظهور به یکی از الزامات راهبردی برای بقاء و رقابت پذیری در محیط های ناپایدار تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی مفهومی برای سنجش آمادگی فناورانه سازمان ها انجام شده و بر نقش هم افزای دو مولفه کلیدی، یعنی آینده پژوهی سازمانی و رفتار سازمانی، تمرکز دارد. برای دستیابی به این هدف، از رهیافت کیفی-اکتشافی بهره گرفته شده و از طریق تحلیل مضمون داده های حاصل از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه مدیریت فناوری و منابع انسانی، ابعاد اصلی چارچوب پیشنهادی استخراج و سازمان دهی شده اند. یافته ها نشان می دهد که موفقیت در پذیرش فناوری های نوین نه تنها متکی بر زیرساخت های فنی، بلکه وابسته به آمادگی ذهنی، فرهنگی و راهبردی سازمان است. چارچوب ارائه شده می تواند به عنوان ابزاری راهبردی برای ارزیابی، تحلیل و ارتقاء سطح آمادگی فناورانه در اختیار مدیران، سیاست گذاران و پژوهشگران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آمادگی فناورانه ، آینده پژوهی ، رفتار سازمانی ، توسعه هوشمند ، فناوری های نوظهور ، چارچوب مفهومی