چارچوب مفهومی فنی - اقتصادی انتقال ناوگان اتوبوسرانی شهری از سوختهای فسیلی به سیستمهای الکتریکی چالشهای مکان یابی زیرساختهای شارژ

مقاله بررسی با تشدید بحرانهای زیست محیطی و افزایش غلظت آلاینده های ناشی از بخش حمل و نقل در کلان شهرها گذار از ناوگان دیزلی به اتوبوس های برقی (e-buses) به یک ضرورت استراتژیک در برنامه ریزی شهری تبدیل شده است. هدف این تطبیقی عملکرد اتوبوس های با سوخت فسیلی و الکتریکی با تمرکز ویژه بر چالش های عملیاتی و زیرساختی است. در این پژوهش ابتدا مزایای زیست محیطی و هزینه های کل مالکیت (TCO) دو سیستم مقایسه شده و سپس مسئله حیاتی زیر ساخت شارژ به عنوان گلوگاه اصلی توسعه این فناوری تحلیل می گردد. یافته ها نشان می دهد که اگرچه اتوبوس های برقی در کاهش آلایندگی موضعی و صوتی برتری مطلق دارند اما موفقیت آنها به شدت تابع استراتژی های شارژ، شارژ شبانه در مقابل شارژ فرصت طلبانه و مدل های ریاضی مکان یابی ایستگاه هاست. مسئله مکان یابی در این مقاله با در نظر گرفتن متغیرهایی نظیر محدودیت های شبکه توزیع برق، الگوی تقاضای مسافران و توپوگرافی مسیر بررسی شده است. نتایج حاکی از آن است که بهینه سازی مکان یابی نه تنها هزینه های سرمایه ای را تا ۲۰ درصد کاهش می دهد بلکه پایداری شبکه برق شهری را در ساعات پیک مصرف تضمین می کند. این مقاله چارچوبی مفهومی برای مدیران شهری فراهم می آورد تا با درک پیچیدگی های فنی نقشه راه گذار به حمل و نقل سبز را ترسیم نمایند.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل شهری ، سبز ، اتوبوس برقی ، مکان یابی ایستگاه شارژ ، سوخت فسیلی ، بهینه سازی زیرساخت