تاثیر مواجهه درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی بر کاهش نشانگان استرس پس از سانحه ناشی از بحران های خانوادگی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی مواجهه درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی بر کاهش نشانگان اختلال استرس پس از سانحه ناشی از بحران های خانوادگی انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری شامل افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه ناشی از بحران های خانوادگی در شهر قم در سال ۱۴۰۵ بود. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، ۳۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت مواجهه درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی قرار گرفت. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مصاحبه بالینی ساختاریافته و مقیاس تجدیدنظرشده اختلال استرس پس از سانحه بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که مواجهه درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی به طور معناداری نشانگان استرس پس از سانحه را در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش داده است. مواجهه درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی مداخله ای موثر برای کاهش نشانگان اختلال استرس پس از سانحه ناشی از بحران های خانوادگی است.

کلیدواژه ها:

مواجهه درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی ، استرس پس از سانحه ، بحران های خانوادگی ، شهر قم