طراحی و ارزیابی مدل بالینی خانواده محور انسان نگر برای ارتقای سلامت جنسی دختران نوجوان: مطالعه ای آمیخته در شهر کرمانشاه

هدف این پژوهش، طراحی و ارزیابی مدل بالینی انسان نگر خانواده محور برای ارتقای سلامت جنسی دختران نوجوان ایرانی بود. مطالعه با روش آمیخته اکتشافی انجام شد؛ در بخش کیفی، از طریق مصاحبه با متخصصان و والدین، مولفه های تنظیم هیجان، تصویر بدنی، ارتباط خانوادگی و خودکارآمدی جنسی استخراج و مداخله ای هشت جلسه ای طراحی شد. در بخش کمی، ۱۲۰ دانش آموز دختر در کرمانشاه به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. یافته های حاصل از MANCOVA و مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که مداخله به طور معناداری (p<۰.۰۰۱) موجب بهبود سلامت جنسی، خودکارآمدی، تنظیم هیجان و تصویر بدنی شده است. نتایج کیفی نیز بر اهمیت «احساس شنیده شدن» و «پذیرش بدنی» تاکید داشت. تحلیل مسیر نشان داد «انسانی سازی روابط خانوادگی» به صورت مستقیم و غیرمستقیم سلامت جنسی را ارتقا می دهد. در نهایت، این مدل با بازسازی روابط والد-فرزند و نقش میانجی تنظیم هیجان، چارچوبی کاربردی برای مدارس و مراکز درمانی جهت ارتقای سلامت نوجوانان در بافت فرهنگی ایران ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سلامت جنسی نوجوانان ، مدل انسان نگر ، خانواده محور ، مطالعه آمیخته