نقش سواد رسانه ای والدین در مدیریت استفاده فرزندان از فضای مجازی

هدف پژوهش حاضر تبیین نقش سواد رسانه ای والدین در مدیریت استفاده فرزندان از فضای مجازی و بررسی نقش میانجی راهبردهای میانجی گری والدینی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل والدین دارای فرزند ۷ تا ۱۷ سال در شرق استان گلستان بود که از میان آنان ۳۰۲ نفر به روش نمونه گیری طبقه ای–تصادفی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از سه پرسشنامه سواد رسانه ای والدین (۲۸ گویه)، راهبردهای میانجی گری والدینی (۱۸ گویه) و مدیریت استفاده فرزندان از فضای مجازی (۱۷ گویه) گردآوری شد. روایی سازه ابزارها با تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن ها با آلفای کرونباخ (۰/۸۱ تا ۰/۸۹) تایید شد. نتایج تحلیل مدل ساختاری نشان داد سواد رسانه ای والدین اثر مستقیم و معناداری بر مدیریت استفاده فرزندان از فضای مجازی دارد(β=۰/۳۴, t=۴/۷۲, p<۰/۰۰۱). همچنین سواد رسانه ای والدین اثر مثبت و معناداری بر راهبردهای میانجی گری والدینی دارد (β=۰/۵۲, t=۷/۱۱, p<۰/۰۰۱) و راهبردهای میانجی گری نیز مدیریت استفاده فرزندان را به طور معناداری پیش بینی می کنند(β=۰/۴۱, t=۵/۳۸, p<۰/۰۰۱). شاخص های برازش مدل نیز مطلوب ارزیابی شد (CFI=۰/۹۴, TLI=۰/۹۲, RMSEA=۰/۰۵۶, χ²/df=۲/۳۱). مدل پژوهش توانست ۵۸ درصد از واریانس مدیریت استفاده فرزندان از فضای مجازی و ۴۷ درصد از واریانس راهبردهای میانجی گری را تبیین کند. نتایج نشان می دهد ارتقای سواد رسانه ای والدین از طریق تقویت راهبردهای میانجی گری فعال و تعاملی می تواند نقش مهمی در مدیریت موثر رفتار رسانه ای فرزندان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

میانجی گری فعال ، تنظیم گری رسانه ای ، شکاف دیجیتال ، نظارت والدینی ، رفتاررسانه ای کودکان