بررسی شاخصهای آسایش حرارتی ساختمان (اوانز، ماهانی، امبروترومیک، اولگی) در معماری شهر رشت

در این پژوهش به بررسی تاثیر اقلیم و آب و هوای شهر رشت در معماری این شهر پرداخته شده است. یکی از کاربردهای اقلیم شناسی در قلمرو معماری است. شهر و اقلیم نیز دو سیستم انسان ساخت و طبیعی هستند. برای تعیین ساختارهای معماری هر منطقه و بالا بردن آسایش ساکنان آن، ویژگی های آب و هوایی محلی بایستی مورد توجه و مطالعه قرار گیرند. بدن انسان مانند یک سامانه ترمودینامیک می باشد که در محدوده دما ۳۷ درجه سانتی گراد بهترین کارایی را از خود نشان می دهد. سیستم تنظیم حرارتی بدن به صورت خودکار این مهم را انجام می دهد. با این حال تغییرات شبانه روزی و فصلی دمای محیط، سلامتی و آسایش انسان را تحت تاثیر قرار داده است و موجب شده است مطالعات گسترده ای در ارتباط با چگونگی پاسخ بدن انسان نسبت به دمای محیط انجام گیرد. این مطالعات منجر به ابداع شاخص های دمایی گردید. آب و هواشناسان و معماران با مشاوره و همکاری یکدیگر می توانند تدابیری بیاندیشند تا مشکلاتی را که در اثر بارندگی زیاد و رطوبت بیشتر در مناطق مرطوب حاصل می شود به حداقل برسانند. با آگاهی از مسائلی چون عوامل اقلیمی شهر رشت، جهت گیری ساختمان ها، شناخت از مصالح ساختمانی مناسب، انتخاب ابعاد پنجره ها، تعیین و شیب بام ها شاید بتوان تدابیری اندیشید تا ساکنان احساس راحتی و آسایش بیشتر کنند و با مصرف کمترین گرمایش مکانیکی حرارت مورد نیاز مسکن خود را نیز تامین نمایند.

کلیدواژه ها:

معماری ، رشت ، آب و هوا ، شاخص دمایی