بررسی تاثیر تبعیض ادراک شده در جبران خدمات بر کارآیی و بهره وری (مورد مطالعه: دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان)

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه تبعیض ادراک شده و رضایت شغلی در بین کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی به تعداد ۲۶۰ نفر تشکیل دادند که از این تعداد براساس فرمول حجم نمونه کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی ساده به تعداد ۱۸۰ نفر برای شرکت در پژوهش حاضر انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات دو پرسشنامه تبعیض ادراک شده محقق ساخته مشتمل بر ۴۲ گویه و پرسشنامه رضایت شغلی اسمیت و همکاران (۱۳۹۶) دارای ۴۷ گویه بود که روایی صوری و محتوای آنها توسط اساتید محترم همین واحد تایید شده است و پایایی آنها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه تبعیض ادراک شده (۰.۹۰) و رضایت شغلی (۰.۷۴) محاسبه گردید. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون تحلیل واریانس چندراهه استفاده شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات نشان داد که بین تبعیض ادراک شده با رضایت شغلی رابطه معناداری وجود داشت (p<۰.۰۱ و F=۲۰.۴۵۴). نتایج رگرسیون گام به گام نشان داد از بین مولفه های تبعیض ادراک شده، تبعیض به واسطه سرپرست و تبعیض به واسطه سازمان بهترین پیش بینی کننده های رضایت شغلی بودند. بین نظرات پاسخگویان بر حسب عوامل دموگرافیک تنها در متغیر رضایت شغلی بر حسب سن تفاوت معناداری وجود داشت.

کلیدواژه ها:

کارکنان ، تبعیض ادراک شده ، جبران خدمات ، کارآیی ، بهره وری