تحلیل مسئولیت مدنی ناشی از نقض تعهد قراردادی به رازداری در قراردادهای تجاری در حقوق ایران با مطالعه تطبیقی حقوق اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا

تعهد به رازداری در قراردادهای تجاری یکی از ابزارهای مهم حمایت از اطلاعات محرمانه دانش فنی، اسرار تجاری و مزیت های رقابتی بنگاه های اقتصادی است. با گسترش روابط تجاری، مذاکرات مقدماتی، قراردادهای همکاری، نمایندگی، سرمایه گذاری، انتقال فناوری و قراردادهای استخدامی تخصصی، احتمال دسترسی اشخاص به اطلاعات ارزشمند طرف مقابل افزایش یافته و در نتیجه نقض تعهد به رازداری میتواند خسارت های سنگین و گاه جبران ناپذیری ایجاد کند. مسئله اصلی این پژوهش آن است که در حقوق ایران مسئولیت مدنی ناشی از نقض تعهد قراردادی به رازداری بر چه مبنایی قابل تحلیل است و زیان دیده برای مطالبه خسارت باید چه شرایطی را اثبات کند. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با رویکرد تطبیقی قواعد عمومی مسئولیت قراردادی در حقوق ایران را در کنار مقررات مرتبط با اسرار تجاری و اسناد حقوقی اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا بررسی می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که نقض تعهد به رازداری اصولا در قالب مسئولیت قراردادی قابل تحلیل است اما در مواردی که افشا موجب لطمه به حق مستقل دارنده اسرار تجاری، شهرت تجاری یا دارایی فکری وی شود امکان استناد به قواعد مسئولیت مدنی غیر قراردادی نیز وجود دارد. نتیجه پژوهش آن است که نظام حقوقی ایران با وجود پذیرش قواعد عمومی جبران خسارت نیازمند تقویت مقررات خاص درباره تعریف اطلاعات محرمانه، معیارهای اثبات خسارت، منع استفاده غیرمجاز و ضمانت اجرای موثر نقض تعهد به رازداری است.

کلیدواژه ها:

تعهد به رازداری ، قرارداد تجاری ، اسرار تجاری ، مسئولیت قراردادی ، جبران خسارت