تفاوتهای بین نسلی در ادراک بصری پیاده راه مرور مفهومی نسلهای Y و Z

در سالهای اخیر رویکردهای طراحی شهری از تمرکز صرف بر ویژگیهای کالبدی فضاهای شهری به سوی توجه به تجربه ادراکی کاربران حرکت کرده است. در این میان پیاده راه ها به عنوان یکی از مهمترین فضاهای عمومی، شهر بستر شکل گیری تعاملات اجتماعی و تجربه های حسی و ادراکی شهروندان محسوب می شوند. با این حال، بخش قابل توجهی از مطالعات طراحی شهری کاربران فضا را به صورت گروهی همگن در نظر می گیرد و تفاوتهای شناختی و ادراکی میان نسلهای مختلف را کمتر مورد توجه قرار می دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی تفاوتهای بین نسلی در ادراک بصری پیاده راهها با تمرکز بر نسلهای Y و Z و تبیین نقش این تفاوتها در تجربه پیاده مداری است. این پژوهش از نظر هدف نظری توسعه ای بوده و با رویکرد توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. در این راستا ادبیات مرتبط با مولفه های بصری پیاده راه، سازوکارهای توجه بصری در ادراک محیط و ویژگیهای شناختی نسلهای Y و Z مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می دهد که تجربه پیاده مداری حاصل تعامل میان اصلی شامل ویژگیهای بصری، محیط، فرآیندهای توجه بصری و الگوهای شناختی کاربران است. همچنین یافته ها بیانگر آن است که تعلق نسلی می تواند به عنوان متغیری تعدیل گر در رابطه میان ویژگیهای کالبدی- بصری محیط و تجربه ادراکی کاربران عمل کند. بر این اساس نسل Y بیشتر به فضاهای دارای خوانایی فضایی و انسجام محیطی گرایش دارد در حالی که نسل Z تمایل بیشتری به محیط های پویا، تعاملی و غنی از محرک های بصری نشان می دهد. توجه به این تفاوت های بین نسلی می تواند به توسعه رویکردهای ادراک محور در طراحی پیاده راه ها و ارتقای کیفیت تجربه کاربران در فضاهای شهری کمک کند.

کلیدواژه ها:

پیاده راه ، ادراک محیطی ، توجه بصری ، نسل Y ، نسل Z ، کیفیت بصری فضاهای شهری