پترولوژی و ژئوشیمی توده گرانیتی هریس، استان آذربایجان شرقی
محل انتشار: بیست و پنجمین همایش ملی انجمن زمین شناسی ایران
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 115
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SGSI25_042
تاریخ نمایه سازی: 31 تیر 1405
چکیده مقاله:
گرانیت ها به دلیل فراوانی در پوسته قاره ای و ارائه اطلاعات با ارزش از اعماق زمین و وابستگی تنگاتنگ شان به فرایندهای زمین ساختی و ژئودینامیک، جالب توجه می باشند. توده گرانیتی هریس از لحاظ زمین شناسی بخشی از زون ساختمانی البرز غربی - آذربایجان محسوب می شود. این توده سازند کهر را قطع کرده و خود با رسوب های پرمین با دگرشیبی آذرین پی پوشیده می شود. ترکیب سنگ شناسی توده مورد بررسی، آلکالی فلدسپار گرانیت بوده، دارای ماهیت متاآلومینوس تا پرآلومینوس می باشد. بافت غالب و عمده سنگ ها دانه ای و پرتیتی است. کانی های اصلی این سنگ ها شامل کوارتز، فلدسپار پتاسیم، پلاژیوکلاز و کانی های فرعی و عارضه ای شامل بیوتیت، آمفیبول، پیروکسن، آپاتیت، اسفن و زیرکن است. حضور گسترده پرتیت در این سنگ ها نشان می دهد ماگمای تشکیل دهنده این سنگ ها ماگمای خشکی بوده است. بی هنجاری منفی Eu در نمودار REE نشانگر حضور پلاژیوکلاز در سنگ خاستگاه و یا جدایش پلاژیوکلاز در طول تکامل ماگمای تشکیل دهنده این سنگ ها می باشد. بررسی های زمین شیمیایی نشان می دهد که گرانیت های مورد بررسی دارای ماهیت نوع A هستند و به دلیل فقیر بودن از Nb، در گستره A۲ قرار می گیرند. همچنین بی هنجاری منفی Ba و غنی شدگی Rb و Th نسبت به Ta و Nb نشانگر خاستگاه پوسته ای آن است که در یک محیط کششی احتمالا مرتبط با ریفت جایگیری کرده اند. مطالعات انجام یافته خاستگاه ذوب بخشی پوسته تحتانی با ترکیب تونالیتی-گرانودیوریتی را برای این گرانیت ها نشان می دهد.
نویسندگان
فرهاد پیرمحمدی علیشاه
استادیار گروه زمین شناسی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران
مهدی محمد رضایی
استادیار گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، تسوج، ایران
احمد جهانگیری
استاد گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
ستار شفیعی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران- سازه، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران