اثربخشی آموزش بازی محور با توانبخشی شناختی در انعطاف پذیری روان شناختی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

این مطالعه با هدف تعیین اثر بخشی آموزش بازی محور با توانبخشی شناختی بر انعطاف پذیری روان شناختی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری دانش آموزان دارای اختلال یادگیری در سال ۱۴۰۳ بودند که از میان آنان ۲۸ نفر با روش نمونه گیری در دسترس و با توجه به معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش در بازی درمانی مبتنی بر شناخت درمانی براساس بسته محمد اسماعیل(۱۳۸۷) ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای شرکت کردند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. شرکت کنندگان در پژوهش به آزمون انعطاف پذیری روانشناختی (آزمون کارته های ویسکانسین) و مقیاس هوشی وکسلر کودکان (نسخه چهارم) پاسخ دادند. داده ها پس از ورود به نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ با روش تحلیل کوواریانس تک متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش بازی محور با توانبخشی شناختی به طور معناداری منجر به افزایش انعطاف پذیری روان شناختی در گروه آزمایش می شود (۰۱/۰>p). بر اساس نتایج توصیه می گردد که معلمان مدارس برای افزایش انعطاف پذیری روان شناختی دانش آموزان از روش آموزش بازی محور با توانبخشی شناختی در کنار سایر روش های تدریس استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور با توانبخشی شناختی ، اختلال یادگیری ، انعطاف پذیری روان شناختی