اثربخشی شفقت درمانی بر رفتارهای خودکنترلی (و مولفه های آن) در زنان قربانی روابط فرازناشویی

تحقیق حاضر به منظور بررسی اثربخشی شفقت درمانی بر رفتارهای خودکنترلی (و مولفه های آن) زنان قربانی روابط فرازناشویی انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه زنان قربانی فرازناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان درمانی شهر اردبیل در سال نیمه اول ۱۴۰۴ بودند. نمونه آماری شامل ۳۰ نفر از زنان قربانی فرازناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان درمانی شهر اردبیل در سال نیمه اول ۱۴۰۴ بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزینی شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه تکانشگری بارات بود. برای گروه آزمایش شفقت درمانی گیلبرت (۲۰۰۹؛ ترجمه اثباتی، ۱۴۰۰) در هشت جلسه ی ۷۵ دقیقه ای و به صورت هفته ای یک برگزار شد. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و با نرم افزار آماری SPSS۲۰ صورت گرفت. یافته ها نشان داد که ارائه شفقت درمانی موجب افزایش خودکنترلی (و مولفه های آن) در زنان قربانی روابط فرازناشویی گردید. این یافته ها بر اهمیت توجه به روش مداخله ای شفقت درمانی در خصوص خودکنترلی (و مولفه های آن) در زنان قربانی روابط فرازناشویی اشاره دارد.

کلیدواژه ها:

خودکنترلی ، شفقت درمانی ، روابط فرازناشویی