بررسی تاثیر مداخله مبتنی بر نظریه انتخاب بر ارتقاء معنای زندگی و تعهد زناشویی

پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر نظریه انتخاب بر ارتقاء معنای زندگی و تعهد زناشویی زنان متاهل شهر اصفهان انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز فرهنگسرای منطقه ۱۴ شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ است. از میان آن ها، ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جای داده شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۱۲۰ دقیقه ای آموزش نظریه انتخاب را دریافت کرد، درحالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسش نامه معنای زندگی (استگر و همکاران، ۲۰۰۶) و پرسش نامه تعهد زناشویی (آدامز و جونز، ۱۹۹۷) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. پیش فرض های آماری ازجمله نرمال بودن داده ها، همگنی واریانس ها و هم خطی چندگانه بررسی و تایید شدند و نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر نظریه انتخاب تاثیر معناداری بر افزایش معنای زندگی (p > ۰.۰۱, η² = ۰.۲۲) و تعهد زناشویی (p > ۰.۰۱, η² = ۰.۲۳) زنان متاهل داشته است. در نتیجه، آموزش نظریه انتخاب به طور موثری موجب ارتقاء معنای زندگی و تعهد زناشویی زنان متاهل می شود.

کلیدواژه ها:

نظریه انتخاب ، تعهد زناشویی ، معنای زندگی ، زنان متاهل ، اصفهان