استفاده از آب خاکستری در برنامه ریزی محیط زیست شهری و توسعه فضای سبز

تامین آب شرب برای شهرها از مشکلات اصلی مدیریت شهری محسوب می شود. شهر شیراز که در جنوب ایران واقع شده است، جزو شهرهای کم باران و نسبتا خشک محسوب می شود و به همین علت همیشه آب و تامین آن برای مردم این شهر، از اولین و اولویت دارترین مسائل حیاتی زندگی به شمار می رفته است. یکی از روش ها برای مبارزه با کم آبی، جدا سازی آب شرب از دیگر آب های مصرفی مانند آب مورد نیاز آبیاری فضای سبز است. حجم قابل توجهی از آب مصرفی در زندگی شهری تبدیل به فاضلاب و حدود ۵۰ تا ۸۰ درصد آن شامل آب خاکستری می گردد که می توان با تصفیه آن، آب مورد نیاز مصارفی نظیر فلاش تانک ها، آبیاری فضای سبز و شستشوی محوطه را تامین نمود. در دهه های اخیر به دلایل مختلف، توجه زیادی به جداسازی آب خاکستری از فاضلاب، تصفیه و استفاده مجدد از آن به خصوص در بخش کشاورزی شده است و می تواند به عنوان یکی از راهکارهای تامین آب در مصارف کشاورزی و آبیاری فضای سبز توصیه شود. در این مقاله اهمیت آب خاکستری در برنامه ریزی محیط زیست شهری و نکاتی که باید در استفاده مجدد از فاضلاب به خصوص آب خاکستری و بازگردانی آن به چرخه مصرف غیر شرب، جلوگیری از هدررفت و کاهش مصرف آب آشامیدنی مورد نظر است، ارائه گردیده است. همچنین برخی از پروژه های انجام شده در این خصوص و نتایج حاصل از آنها نیز مورد ارزیابی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. استفاده مجدد از آب خاکستری نه تنها صرفه جویی قابل توجهی در مصرف آب دارد و هزینه آب بها را کاهش داده، بلکه با کاهش حجم و دبی فاضلاب تولیدی در محله ها یا شهرها سبب کاهش هزینه های شبکه جمع آوری و تصفیه خانه های فاضلاب و همچنین کاهش مشکلات زیست محیطی می گردد.

کلیدواژه ها:

آب خاکستری ، تصفیه فاضلاب ، محیط زیست شهری