مدل سازی نرخ فرونشست زمین با استفاده از تداخل سنجی راداری برمبنای یک سیستم استنتاج عصبی-فازی (مطالعه موردی: دشت اصفهان – برخوار)

فرونشست زمین به عنوان یک مخاطره محیطی سبب بروز خسارت های زیادی شده است. دشت اصفهان-برخوار نیز به دلیل دارا بودن آب و هوای خشک و همچنین به لحاظ وضعیت نامناسب توپوگرافی، قابلیت زیادی برای گسترش فرونشست در آن وجود دارد. به همین منظور، بررسی و مدل سازی فرونشست زمین در این منطقه دارای اهمیت است. در این پژوهش، ابتدا با استفاده از روش تحلیل سری زمانی تداخل سنجی راداری بر مبنای طول خط مبنای کوتاه(SBAS) از تصاویر راداری سنتینل-۱، نرخ فرونشست زمین در دشت اصفهان -برخوار در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ تخمین زده شد. در این پژوهش حداکثر مقدار نرخ جابجایی سالانه ۱۱۶.۸۰ میلیمتر و مقدار تجمعی فرونشست ۵۰۶.۲۹ میلیمتر تعیین شد. در ادامه، با در نظر گرفتن عوامل موثر بر فرونشست زمین (ارتفاع، سطح آب زیرزمینی، شیب، جهت شیب، رطوبت توپوگرافی، جنس زمین، پوشش زمین، پوشش گیاهی، فاصله از گسل) از یک سیستم استنتاج فازی-عصبی تطبیقی (ANFIS) برای مدل سازی فرونشست زمین استفاده شد. طبق مدل سازی با این سیستم زمانیکه ورودی ارتفاع ۱۵۷۴ متر و ورودی سطح آب زیرزمینی ۵۷.۹۸ متر باشد میزان فرونشست زمین ۵۰- میلیمتر است که جزو دسته فرونشست متوسط محسوب می شود. نتایج نشان دهنده کارایی بالای ANFIS در مدل سازی فرونشست زمین در منطقه مورد مطالعه می باشد.

کلیدواژه ها:

فرونشست زمین ، تداخل سنجی راداری ، استنتاج عصبی-فازی ، دشت اصفهان-برخوار ، تصاویر سنتینل-۱