نقشه برداری و نقش آن در توسعه پایدار و حکمرانی هوشمند آینده روند گذشته و تحولات نوین

رشته مهندسی نقشه برداری که در سال های اخیر در ادبیات علمی جهان به تدریج با عنوان مهندسی ژئوماتیک شناخته می شود، یکی از حوزه های حیاتی علوم مهندسی است که به طور مداوم تحت تاثیر پیشرفت های فناوری قرار می گیرد. آینده این رشته همچون سایر رشته ها به توسعه فناوری های نوین بستگی دارد. استفاده از وسایل خودران، فناوری های سنجش از دور، پردازش داده های مکانی، اینترنت اشیا و به ویژه ظهور هوش مصنوعی نقش مهمی در شکل دهی آینده این حوزه دارند. توسعه این فناوری ها، به ویژه داده های واقعی و نقشه برداری دیجیتال، فرصت های جدیدی را برای بهینه سازی فرآیندهای نقشه برداری و کاهش هزینه ها فراهم می کند و در عین حال موجب ارتقاء حکمرانی هوشمند آینده و تصمیم گیری های دقیق تر در سطوح مختلف می شود. این تحولات نه تنها به ایجاد توسعه پایدار در مقیاس های محلی و جهانی کمک می کنند، بلکه می توانند به تقویت ابعاد ژئوپلیتیکی نیز بینجامند، چرا که برای حکمرانی هوشمند که متضمن قدرت در آینده است، سرعت عمل، داده های معتبر و کافی، و نیز سرعت تحلیل داده ضروری است و مهندسی نقشه برداری که با توجه به وسعت کاربرد و پیشرفت های شگرف کنونی، در سطحی وسیع تر شایسته است آن را مهندسی ژئوماتیک بنامیم، از ابزارهای این نوع حکمرانی به شمار می رود. گفتنی است روند شتابان فناوری نیاز به آینده پژوهی و بررسی و رصد دائم پیشرفت ها به ویژه در حوزه مهندسی را بیش از پیش ضروری می سازد و حوزه نقشه برداری نیز به عنوان دانش پایه بسیاری از فناوری های نوین از این ضرورت مستثنی نیست. در این مقاله ضمن بیان تاریخچه رشته مهندسی نقشه برداری، کاربرد فناوری های نوین، روندهای آینده و پیشرفت های احتمالی این حوزه، به ارتباط آن با مفاهیم توسعه پایدار و حکمرانی هوشمند نیز پرداخته خواهد شد.

کلیدواژه ها:

نقشه برداری ، مهندسی ژئوماتیک ، توسعه پایدار ، تاریخچه ، حکمرانی هوشمند ، آینده