ارزیابی تحقق پذیری شاخص های ساماندهی مناطق اسکان غیررسمی در کلانشهر تبریز

ساماندهی بافت های حاشیه نشین و ارتقای کیفیت سکونت در این مجموعه های زیستی رها شده شهرها، از معضلات اساسی مدیریت شهری در عصر حاضر می باشد. هدف این مطالعه، ارزیابی تحقق پذیری شاخص های ساماندهی مناطق اسکان غیررسمی در کلانشهر تبریز می باشد. روش تحقیق بصورت توصیفی – تحلیلی و ماهیت آن کاربردی می باشد. برای ارزیابی شاخص های ساماندهی از پرسشنامه شهروندان استفاده شده است. با استفاده از روش کوکران حجم نمونه ۳۳۰ مورد برآورد شد. پرسشنامه ها در اختیار ساکنین مناطق اسکان غیررسمی تبریز قرار داده شد و در محیط نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. بر اساس نتایج حاصل از مطالعات میدانی و تحلیل پرسشنامه ها، مشخص گردید تحقق پذیری سیاست های ساماندهی مناطق اسکان غیررسمی کلانشهر تبریز، از نظر ساکنین به ترتیب مولفه اجتماعی – فرهنگی با امتیاز ۳.۵۶، مولفه زیست- محیطی (اکولوژیکی) با میانگین ۳.۲، مولفه کالبدی – عملکردی با امتیاز ۳.۱۶ و مولفه اقتصادی با میانگین ۲.۸۴ قرار گرفته اند. میانگین کلی مولفه های چهارگانه مورد بررسی برابر با ۳.۲ می باشد که بالاتر از حد متوسط طیف لیکرت (۳) قرار دارد.

کلیدواژه ها:

ساماندهی ، ارزیابی ، اسکان غیررسمی ، کلانشهر تبریز