نقش مدارا و حکمرانی فرهنگی در تقویت سرمایه اجتماعی با تاکید بر تنشهای اجتماعی سیاسی در ایران

هدف این مقاله بررسی نقش مدارا و حکمرانی فرهنگی در تقویت سرمایه اجتماعی با تاکید بر کاهش تنشهای اجتماعی و سیاسی در ایران است. در شرایطی که جامعه ایران با افزایش شکاف های اجتماعی، تغییرات فرهنگی اجتماعی، تضعیف اعتماد عمومی، رشد نارضایتی ها و کاهش مشارکت مردمی روبه روست، سئوال این است که چگونه مدارا و حکمرانی فرهنگی می تواند در تقویت سرمایه اجتماعی موثر باشد؟ البته توجه به ابعاد فرهنگی حکمرانی و نهادینه سازی مدارا ضرورتی انکارناپذیر برای حفظ اتحاد و انسجام اجتماعی و پایداری سیاسی است. سرمایه اجتماعی که از مولفه هایی چون اعتماد، همبستگی، مشارکت و پیوندهای افقی و عمودی در جامعه شکل می گیرد به شدت متاثر از نحوه حکمرانی و سیاست گذاری فرهنگی است. در این مقاله بر این فرض تاکید شده که حکمرانی فرهنگی کارآمد با نهادینه سازی ارزش های مشترک که تقویت گفت وگوی اجتماعی فرهنگی، گسترش مدارا در سطوح نهادی و مردمی و پاسخگویی شفاف در حوزه فرهنگ می تواند زمینه ساز بازسازی سرمایه اجتماعی و کاهش تنش های اجتماعی سیاسی شود. همچنین مدارا به عنوان یک ظرفیت فرهنگی می تواند با تسهیل پذیرش تنوع قومی، مذهبی، فکری و زبانی به کاهش تنش ها و قطبی شدن های اجتماعی سیاسی کمک کرده و زمینه ساز گفت وگو و همزیستی مسالمت آمیز در جامعه شود. یافته های این پژوهش می تواند به سیاست گذاران فرهنگی و اجتماعی کمک کند تا از طریق طراحی سیاست هایی مبتنی بر مشارکت، شفافیت و مدارا به تقویت سرمایه اجتماعی، ارتقای تاب آوری ملی و کاهش شکاف های اجتماعی در ایران دست یابند.

کلیدواژه ها:

مدارا ، حکمرانی فرهنگی ، سرمایه اجتماعی ، تنشهای اجتماعی سیاسی ، مشارکت مردمی ، اعتماد عمومی ، اتحاد و انسجام اجتماعی