مقایسه هویت روایتی در افراد با علائم اختلال شخصیت اجتنابی و افراد بهنجار

پژوهش حاضر با هدف مقایسه هویت روایتی در افراد با علائم اختلال شخصیت اجتنابی و افراد بهنجار صورت گرفته است. این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از حیث روش تحقیق از نوع پژوهش های علی مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل دانشجویان ۱۸ تا ۴۰ ساله شهر تبریز که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند بود. در پژوهش حاضر، از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. حجم نمونه بر اساس دسترسی به افراد و امکانات موجود ۱۵۰ نفر تعیین گردید. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه هویت روایتی بالزن (۲۰۲۳) و پرسشنامه سبک و اختلال شخصیت کوهل و کازن (۲۰۰۹) استفاده شد. داده های پژوهش با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیره در نرم افزار ۲۶-SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد هویت روایتی و خرده مقیاس های آن در افراد با علائم اختلال شخصیت اجتنابی و افراد بهنجار تفاوت معناداری هستند (۰/۰۱اختلال شخصیت اجتنابی تنها در زیر مقیاس انسجام موضوعی به شکلی معنادار نمره های بالاتری نسبت به گروه بهنجار به دست آوردند (۰/۰۵>P). با این حال، در نمره کل هویت روایتی و سایر زیر مقیاس های آن تفاوتی بین این دو گروه مشاهده نشد (۰/۰۵