تحلیل تاثیر پارامترهای برشی بر کیفیت سطح و عمر ابزار با استفاده از فرمولاسیون تیلور بهبود یافته فولاد AISI۱۰۲۰ در فرآیند تراشکاری با و بدون استفاده از سیال خنک کننده

در این تحلیل، بررسی مزایای ماشین کاری بدون سیال در مقایسه با ماشین کاری با سیال در فرآیند تراشکاری فولاد AISI ۱۰۲۰ با استفاده از ابزار کاربیدی بر روی دستگاه تراش CNC انجام گرفت. طراحی آزمایش ها بر پایه ماتریس در ۹ سطح صورت پذیرفت و داده های به دست آمده در حوزه های زبری سطح، عمر ابزار به صورت گرافیکی تحلیل شدند. در این تحلیل، تاثیر پارامترهای مختلفی مانند نرخ پیشروی، سرعت دورانی و عمق برش، با بهره گیری از معادله بهبود یافته ی تیلور، مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. سیال خنک کننده ی مورد استفاده در این تحقیق، بر پایه ی روغن های گیاهی تهیه شده است. هدف از این پژوهش، یافتن شرایط بهینه برای انجام فرآیند تراشکاری به منظور دستیابی به عمر ابزار طولانی تر و کیفیت سطح بهتر با استفاده از سیال خنک کننده گیاهی است. نتایج حاکی از آن بود که میانگین زبری سطح در ماشین کاری با سیال ۲.۰۱ میکرومتر اندازه گیری شد که این مقدار ۱۷.۴۱٪ کمتر از مقدار ثبت شده در ماشین کاری بدون سیال بود. از سوی دیگر، افزایش دمای برش در فرآیند ماشین کاری بدون سیال، کاهش عمر ابزار را در پی داشت؛ به گونه ای که طول عمر ابزار در این شرایط ۴۱.۱۵٪ کمتر از ابزار مورد استفاده در ماشین کاری با سیال برآورد گردید.

کلیدواژه ها:

تراشکاری ، معادله تیلور بهبود یافته ، فولاد AISI ۱۰۲۰ ، ابزار کاربایدی ، کیفیت سطح ، عمر ابزار