سیاست گذاری توسعه روش های پایدار دفع پسماندهای بیمارستانی شهر مشهد با استفاده از ماتریس جذابیت و توانمندی

پسماندهای بیمارستانی دسته خاصی از پسماندها هستند که با توجه به ویژگی هایی مانند عفونی و سمی بودن بسیار خطرناک هستند. در صورت عدم مدیریت صحیح این پسماندها شاهد خطرات ناشی از انتشار بیماری های عفونی و تهدید سلامت جامعه و محیط زیست می شویم. هدف از تحقیق حاضر ارائه چارچوب سیاست گذاری و مدیریتی پسماندهای بیمارستانی شهر مشهد با میانگین ۲۶ تن (روزانه) با استفاده از ماتریس جذابیت و توانمندی می باشد. پس از مطالعه و بررسی اسناد تعداد ۹ روش موثر در مدیریت پسماندهای بیمارستانی شناسایی شدند؛ سپس با انجام مصاحبه های نیمه ساختار یافته و عمیق با خبرگان و با استفاده از ماتریس جذابیت و توانمندی این روش ها در چهار ناحیه قرار گرفتند تا راهبردهای توسعه آن ها تعیین شود. مولفه های جذابیت بر اساس اهداف راهبردی مدیریت پسماند شامل کاهش آلایندگی، بهبود کارایی، کاهش حجم و کاهش هزینه های جاری می باشند. مولفه های توانمندی هم شامل سخت افزار، نیروی انسانی، روش های مدیریتی، اطلاعات و دانش می باشند. در این مطالعه پس از بررسی و ارزیابی روش اتوکلاو با بیشترین امتیاز جذابیت و توانمندی در ناحیه حفظ جایگاه و توسعه قرار گرفت. اتوکلاو به دلایلی همچون قدرت گندزدایی، پایین بودن هزینه سرمایه گذاری اولیه، عدم انتشار گازهای آلاینده در محیط و کارکرد آسان آن و ... به عنوان بهترین روش دفع زباله های بیمارستانی مشهد پیشنهاد می گردد. در انتها برخی ضوابط اجرایی و مزایا و چالش های توسعه و استفاده از اتوکلاوها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

پسماند ، بیمارستانی ، ماتریس جذابیت و توانمندی ، اتوکلاو ، مدیریت پایدار