بررسی رابطه استفاده آسیب زا از برنامه های هوش مصنوعی (AI) و تنهایی عاطفی با کیفیت زندگی زناشویی

مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه استفاده آسیب زا از برنامه های هوش مصنوعی و تنهایی عاطفی با کیفیت زندگی زناشویی صورت گرفت. پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش متاهلین در پاییز ۱۴۰۴ بودند. ۲۳۰ نفر به روش در دسترس در پژوهش حاضر شرکت داشتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های مقیاس احساس تنهایی اجتماعی - عاطفی بزرگسالان (SELSAS)، پرسشنامه استفاده آسیب زا از تلفن همراه و اینترنت (COS) و مقیاس کیفیت زناشویی – فرم تجدید نظر شده (RDAS) استفاده شد. برای تحلیل داده ها برای توصیف یافته ها از میانگین و انحراف استاندارد و برای استنباط داده ها نیز از آزمون های همبستگی پیرسون از طریق نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۴ انجام شد. نتایج نشان داد که کیفیت زندگی زناشویی با استفاده آسیب زا از برنامه های هوش مصنوعی همبستگی منفی و معنادار داشت (۰/۱۹۲-); و همچنین با تنهایی عاطفی همبستگی منفی و معنادار داشت (۰/۲۲۹-) (P<۰/۰۵). براساس نتایج پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که استفاده ناسالم از ابزارهای هوش مصنوعی و همچنین تنهایی عاطفی هر دو با کاهش کیفیت زناشویی همراه هستند و می توانند زندگی زناشویی زوجین را تضعیف کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تنهایی عاطفی ، کیفیت زندگی زناشویی