بررسی اثربخشی گروه درمانی با رویکرد آموزش مهارت های جنسی بر سرخوردگی زناشویی، ثبات زناشویی و کیفیت روابط زناشویی زنان متاهل دارای اختلال عملکرد جنسی

با توجه به پیامدهای گسترده فردی و بین فردی اختلال عملکرد جنسی و نقش آن در تضعیف روابط زناشویی، شناسایی مداخلات موثر برای افزایش کیفیت و ثبات زندگی مشترک ضرورت دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروه درمانی با رویکرد آموزش مهارت های جنسی بر سرخوردگی، زناشویی، ثبات زناشویی و کیفیت روابط زناشویی زنان متاهل دارای اختلال عملکرد جنسی بود. پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل دارای اختلال عملکرد جنسی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان بود که براساس نمره بالاتر از نقطه برش پرسشنامه اختلال عملکرد جنسی شناسایی شدند. نمونه ای شامل ۳۰ نفر به صورت هدفمند انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گماشته شد. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس سرخوردگی زناشویی کایرز، پرسشنامه ثبات زناشویی گاتمن و مقیاس کیفیت روابط زناشویی (RDAS) با روایی و پایایی مناسب بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد گروه درمانی با رویکرد آموزش مهارت های جنسی موجب کاهش معنادار سرخوردگی زناشویی (F=۱۴.۶, p<۰.۰۱)، افزایش معنادار ثبات زناشویی (F=۱۰.۲۹, p<۰.۰۱) و افزایش معنادار کیفیت روابط زناشویی (F=۸.۴۸, p<۰.۰۱) در گروه آزمایش شد. همچنین اندازه اثر نشان داد این مداخله توانست سرخوردگی زناشویی را ۳۴ درصد کاهش داده و ثبات زناشویی را ۲۶ درصد و کیفیت روابط زناشویی را ۲۳ درصد افزایش دهد. این نتایج بیانگر آن است که آموزش مهارت های جنسی می تواند به عنوان مداخله ای موثر در بهبود شاخص های زناشویی زنان مبتلا به اختلال عملکرد جنسی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های جنسی ، سرخوردگی زناشویی ، ثبات زناشویی ، کیفیت روابط زناشویی ، اختلال عملکرد جنسی