پیش بینی نوموفوبیا در دانش آموزان بر اساس سبک های دلبستگی و سبک های فرزندپروری

هدف این پژوهش، پیش بینی نوموفوبیا در دانش آموزان بر اساس سبک های دلبستگی و سبک های فرزندپروری بود. روش پژوهش، توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۲۷۸ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه نوموفوبیا (یلدریم و کوریا ۲۰۱۵)، پرسشنامه سبک های دلبستگی هازن و شاور (۱۹۸۷) و پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند (۱۹۷۱) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS ۲۴ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که سبک دلبستگی ایمن و سبک فرزندپروری مقتدرانه با نوموفوبیا رابطه منفی و معنادار دارند. در مقابل سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی و دوسوگرا و سبک های فرزندپروری مستبدانه و سهل گیرانه با نوموفوبیا رابطه مثبت و معناداری نشان دادند. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که مجموع متغیرهای سبک های دلبستگی و سبک های فرزندپروری قادر به پیش بینی معنادار نوموفوبیا هستند و در مجموع ۴۹ درصد از واریانس آن را تبیین می کنند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که آسیب پذیری های روان شناختی ناشی از الگوهای دلبستگی ناایمن در کنار محیط تربیتی نامناسب ناشی از سبک های فرزندپروری ناکارآمد به طور همزمان احتمال بروز نوموفوبیا را در دانش آموزان افزایش می دهند. بنابراین برای پیشگیری و کاهش این پدیده توجه همزمان به کیفیت روابط اولیه فرد و پویایی های محیط خانواده امری ضروری است.

کلیدواژه ها:

نوموفوبیا ، سبک های دلبستگی ، سبک های فرزندپروری ، دانش آموزان