واکاوی الگوهای تحول معنوی از طریق گردشگری در دانشجویان تیزهوش یک پژوهش کیفی

افراد تیزهوش به دلیل ویژگیهای شناختی و هیجانی منحصر به فرد ظرفیت بالایی برای تجارب تحول آفرین دارند اما پیوند میان گردشگری و تحول معنوی در این جمعیت کمتر مورد توجه قرار گرفته است لذا پژوهش حاضر با هدف واکاوی الگوهای تحول معنوی از طریق گردشگری در دانشجویان تیزهوش انجام شد. روش پژوهش حاضر کیفی و گردآوری داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته بود مشارکت کنندگان بالقوه در پژوهش شامل تمام دانشجویان تیزهوش مقطع کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه اصفهان دارای تجربه سفر با کارکرد تحولی و معنا آفرین بود که در نیمسال اول تحصیلی ۱۴۰۵ - ۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند. روش نمونه گیری هدفمند و پس از مصاحبه با ۱۳ دانشجو داده ها به اشباع رسید تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون - آتراید استرلینگ (۲۰۰۱) انجام شد و مضامین در سه دسته، پایه سازمان دهنده و فراگیر دسته بندی شدند. اعتبار یافته ها با معیارهای چهارگانه گوبا و لینکلن تامین گردید تحلیل داده ها به شناسایی هفت مضمون سازمان دهنده شامل تعلیق ادراکی و کنشی، خودکاوی معنادار، حیرت و خود فراموشی، معنویت ارتباطی، تجربه قداست در مکان، فروتنی در برابر هستی و بازتعریف موفقیت و نخبگی منجر شد گردشگری برای دانشجویان تیزهوش عرصه ای برای تحول معنوی و بازتعریف هویت وجودی است. این تحول با تعلیق فشارهای رقابتی آغاز و با خودکاوی تجربه، حیرت، معنویت ارتباطی، قداست مکان و فروتنی هستی شناختی عمق می یابد و به بازتعریف موفقیت و نخبگی در جهت خدمت به دیگری می انجامد طراحی سفرهای هدفمند با تاکید بر این مولفه ها می تواند به رشد معنوی و سلامت روان این جمعیت یاری رساند.

کلیدواژه ها:

تحول ، معنوی ، گردشگری ، دانشجویان تیزهوش ، تحلیل مضمون