ارزیابی ایمنی راه دسترسی تا دوربرگردان در راه های شهری

ایمنی در ناحیه بین دسترسی ورودی به مسیر اصلی تا دوربرگردان به واسطه حجم قابل توجه تصادفات قابل رخداد در آن ها یکی از موضوعات قابل توجه در مدیریت ایمنی راه به شمار می آید. بر همین اساس همواره تلاش می گردد تا سطح ایمنی در تقاطعات افزایش و به تبع آن آمار تصادفات کاهش یابد. مانور گردشی در دوربرگردان با وجود اثرات مثبت در بهبود عبور و مرور، یکی از پیچیده ترین مانورها در شبکه راه ها محسوب می گردد، حرکات گردشی خودروهای ورودی به مسیر اصلی معمولا در خطوط داخلی مسیر انجام می شود که با خطوط جریان اصلی که به منظور عبور وسایل نقلیه با سرعت بالا می باشد، دارای تداخل است. به این منظور در این مطالعه به ارزیابی ایمنی ناحیه بین دسترسی تا دوربرگردان با استفاده از آنالیز عملکردی بر مبنای شاخص تداخلی زمان تا تصادف (TTC) پرداخته شد. دوربرگردان های مورد مطالعه در این مطالعه شامل شش دوربرگردان در شهر مشهد با فاصله دسترسی تا دوربرگردان ۲۰۰ تا ۵۰۰ متر می باشند و از فیلم برداری هوایی به وسیله کوادکوپتر به منظور جمع آوری داده های ترافیکی استفاده شده است. با بررسی تداخلات رخ داده و بررسی شرایط هندسی و ترافیکی قطعات، نتایج نشان می دهد طرح RTUT به لحاظ ایمنی مناسب است و بیشترین درصد از تداخلات رخ داده در قطعات مورد بررسی برای ۲.۵