تاثیر سامانه های پیشرفته کمک راننده بر تمایل رانندگان به سرعت غیرمجاز

درک رانندگان از سامانه های پیشرفته کمک راننده از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا این آگاهی می تواند به طور چشمگیری بر نحوه بهره برداری از این فناوری ها تاثیر بگذارد. با وجود تحقیقات گسترده در زمینه نقش علوم شناختی در ایمنی ترافیک، تاثیر ویژگی های پیشرفته خودرو بر تمایل رانندگان به انجام رفتارهای پرخطر ترافیکی، مانند سرعت غیرمجاز، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی تعامل رانندگان با خودروهای مجهز به سامانه های پیشرفته کمک راننده، به ویژه در شرایط تصمیم گیری برای افزایش سرعت ، طراحی می شود و مدلی مبتنی بر نظریه رفتار برنامه ریزی شده با افزودن متغیرهایی همچون اعتماد و هیجان طلبی ارائه می کند. برای آزمودن پنج فرضیه مطرح شده در این تحقیق، ۲۷۵ پرسشنامه برخط گردآوری و با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری با روش حداقل مربعات جزئی مورد تجزیه وتحلیل قرار می گیرند. نتایج نشان می دهد که نگرش بیشترین تاثیر را بر تمایل رانندگان دارد و پس از آن، اعتماد و هیجان طلبی قرار می گیرند. براساس مدل پیشنهادی، کنترل رفتاری درک شده تاثیر مستقیمی بر تمایل افراد به سرعت غیرمجاز دارد، در حالی که هنجارهای ذهنی به صورت معکوس بر این تمایل اثرگذار هستند. این پژوهش توصیه می کند که سیاست گذاران بهتر است بر آموزش رانندگان در مورد سامانه های پیشرفته کنترل خودرو تمرکز کنند تا دانش آن ها نسبت به محدودیت ها و قابلیت های این سامانه ها افزایش یابد. این افزایش دانش می تواند به کاهش اعتماد کاذب به سامانه های پیشرفته کمک کند. علاوه بر این، استفاده از چهره های مشهور و افراد تاثیرگذار در جامعه می تواند به رعایت هنجارهای ترافیکی کمک کند. همچنین، راه اندازی پویش ها می تواند در تغییر نگرش رانندگان و ترغیب آن ها به رفتارهای ایمن تر در هنگام رانندگی با خودروهای مجهز به سامانه های پیشرفته نقش بسزایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سرعت غیرمجاز ، سامانه های پیشرفته کمک راننده ، نظریه رفتار برنامه ریزی شده ، اعتماد