تاثیر تسهیلات بر پارامتر ضریب ساعت اوج(PHF) در بازه های مختلف زمانی(نمونه موردی: شهر تهران)

پارامتر ضریب ساعت اوج یکی از پارامترهای مهم در تعیین تعداد خطوط عبور و سطح سرویس است که بررسی توامان آن با توجه به اثرات متقابل این دو پارامتر به یکدیگر حائز اهمیت است. موضوع تحقیق حاضر راجع به تاثیر نوع تسهیلات و زمان برداشت بر پارامتر ضریب ساعت اوج است. همچنین هدف این پژوهش رسیدن به بازه زمانی مطلوب و کمتر(۲.۵ و ۵ دقیقه ای) در تسهیلات(بزرگراهی/آزادراهی، تبادل، خیابان اصلی/فرعی، تقاطعات هم سطح/غیر هم سطح) است که بازه زمانی ۱۵ دقیقه ای اغلب برای تعیین ضریب ساعت مورد استفاده قرار می گیرد که روش سنتی برآورد ضریب ساعت اوج است. همچنین باتوجه به تاثیرپذیری ضریب ساعت اوج از میزان حجم عبوری از محور مسیر، سطح سرویس و تاخیر، در این تحقیق نیز به عنوان پارامترهای اضافی مد نظر قرار گرفته شده است. پس از بررسی های انجام شده مشخص گردید در تسهیلات آزادراهی هر سه بازه زمانی مطالعاتی از جمله ۲.۵، ۵ و ۱۵ دقیقه ای قابل استفاده است ولی در تسهیلات دیگر با برداشت در بازه زمانی مطالعاتی ۲.۵ به جای ۵ دقیقه، سطح سرویس تغییری نکرده است و می توان از بازه زمانی مطالعاتی ۲.۵ به جای ۵ دقیقه استفاده شود و این نتیجه، تاثیر بسزایی در بهینه کردن در استفاده از زمان و هزینه را دارد. طبق محاسبات برمبنای HCM مشخص گردید تاخیر میدانی و مدلی در تسهیلات ذکر شده باهم تشابه و سازگاری دارد. همچنین هیچ تناسبی درخصوص تبدیل تاخیر محاسبه شده در بازه زمانی ۲.۵ دقیقه ای با تاخیر در بازه زمانی ۱۵ دقیقه ای وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

ضریب ساعت اوج ، سطح سرویس ، تاخیر ، بازه زمانی مطالعاتی ، تسهیلات