آیا هم سواری باعث بهبود پارامترهای ترافیکی می شود؟

در سال‎های اخیر، ترافیک به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی شهرنشینی تبدیل شده که علاوه بر هدررفت سرمایه، اثرات زیست محیطی بسیاری داشته است. تلاش های گوناگونی با رویکرد مدیریتی و یا توسعه زیرساخت‎ ها برای توقف این روند انجام شده که آنچنان که باید، موثر نبوده اند. یکی از این راه کارها، استفاده از شیوه سفرهای اشتراکی و یا شبه اشتراکی است، که امروزه با توسعه اینترنت و امکانات ارتباطی، در قالب تاکسی های اینترنتی، نقش پررنگی در سفرهای روزانه کلان شهرها پیدا کرده اند. در نگاه اول حذف مالکیت خودرو توسط این شیوه سفر، آن را به عنوان جایگزینی مناسب برای خودرو شخصی متصور می سازد؛ حال آنکه این شیوه سفرها با امکان ارائه خدمت تنها به یک درخواست در یک زمان مشخص، با ایجاد کیلومتر طی شده خالی، امکان افزایش کیلومتر طی شده کل و افزایش نسبی ازدحام را بوجود آورده و برخلاف تصور، می توانند اثر سویی بر شبکه داشته باشند. در این مطالعه با استفاده از شبیه سازی ۴۸۶۱۸ سفر مربوط به ۱۷۱ ناحیه ترافیکی شهر شیراز، که در سال ۱۳۹۴ آمارگیری و برای سال ۱۴۰۱ تعمیم یافته است، بصورت خردنگر، پتانسیل ارائه خدمت همزمان به دو کاربر، بررسی و اثرات آن بر شبکه حمل ونقل گزارش می شود. نتایج نشان می دهد، ارائه سرویس بصورت همزمان به دو درخواست با کاهش وسیله کیلومترطی شده خالی، میزان انتشار CO۲ را حدود ۱۲ درصد و میزان مصرف سوخت را نسبت به سناریو پایه و سناریو اشتراک انحصاری، به ترتیب ۱۰ و ۱۲ درصد کاهش می دهد. این مطالعه می تواند ارائه دهندگان سرویس اشتراکی در قالب تاکسی اینترنتی را در تصمیم گیری در مورد ارائه سرویس هم سواری یاری کند.

کلیدواژه ها:

تاکسی اینترنتی ، حمل ونقل پایدار ، اشتراک خودرو ، هم سواری