بررسی تحلیلی گسترش افقی و عمودی شهر تهران و اثر آن بر آلودگی هوا

گسترش کالبدی شهر تهران طی دهه های اخیر در دو جهت افقی و عمودی شدت افزاینده ای یافته است. این تحولات کالبدی اثرات متفاوتی بر الگوی مصرف انرژی، حمل ونقل، تراکم جمعیت و در نتیجه سطح آلودگی هوا گذاشته است. گسترش افقی با توسعه متراکم و افزایش وابستگی به خودرو شخصی، سهم قابل توجهی در افزایش انتشار آلاینده ها داشته است، در حالی که گسترش عمودی اگرچه به افزایش تراکم منجر می شود، اما در صورت نبود زیرساخت های مناسب، می تواند تهویه طبیعی و جریان باد را مختل کرده و منجر به افزایش آلودگی بیشتری شود. امروزه تهران به عنوان یکی از آلوده ترین شهرهای جهان شناخته می شود که باعث بروز مسائل بسیاری برای ساکنان آن شده است، در ایران شهر تهران به عنوان یکی از آلوده ترین شهرهای دنیا شناخته می شوند که این آلودگی باعث صدمات جسمانی و روحی به اقشار مختلف بخصوص کودکان و سالمندان و افراد بیمار شده تا جایی که برخی از روزهای سال ناچار به تعطیلی مدارس و دانشگاه ها و حتی ارگان های دولتی می شویم. این مقاله با رویکرد تحلیلی-توصیفی، اثرات هر دو الگوی توسعه افقی و توسعه عمودی بر وضعیت آلودگی هوای تهران را بررسی کرده و راهکارهایی برای توسعه پایدار شهری و کاهش آلودگی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آلودگی ، تهران ، توسعه افقی ، توسعه عمودی