نقش هوش مصنوعی در شناسایی زودهنگام افت تحصیلی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 34
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFEDUE02_1932
تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1405
چکیده مقاله:
با پیشرفت فناوری های نوین و ورود هوش مصنوعی به حوزه آموزش، امکان شناسایی زودهنگام افت تحصیلی دانش آموزان به یکی از مهم ترین ابزارهای آموزشی تبدیل شده است. افت تحصیلی دانش آموزان، به ویژه در سال های ابتدایی و متوسطه، می تواند پیامدهای منفی بلندمدت بر مسیر تحصیلی، اجتماعی و اقتصادی آن ها داشته باشد و مشکلاتی همچون کاهش انگیزه، ترک تحصیل و کاهش کیفیت آموزشی را به دنبال داشته باشد. بنابراین، نیاز به ابزارهایی که بتوانند دانش آموزان در معرض خطر را پیش از وقوع افت تحصیلی شناسایی کنند، بیش از پیش احساس می شود. هوش مصنوعی، به ویژه الگوریتم های یادگیری ماشین و تحلیل داده های بزرگ، امکان تحلیل دقیق رفتار و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را فراهم می کند و می تواند الگوهای پنهان را در داده های آموزشی کشف کند. این الگوها شامل نمرات دروس مختلف، میزان حضور و غیاب، فعالیت های کلاسی، تعامل دانش آموز با معلم و نتایج آزمون های استاندارد می باشند. استفاده از هوش مصنوعی در مدارس می تواند باعث کاهش بار کاری معلمان و مدیران، افزایش دقت در شناسایی دانش آموزان نیازمند مداخله و برنامه ریزی بهتر برای آموزش شخصی سازی شده شود. علاوه بر این، الگوریتم های پیش بینی می توانند به معلمان کمک کنند تا نقاط ضعف دانش آموزان را شناسایی و روش های آموزشی مناسب برای هر فرد را طراحی کنند. در این مطالعه، داده های تحصیلی ۵۰۰ دانش آموز جمع آوری شد و با استفاده از الگوریتم های درخت تصمیم، شبکه عصبی مصنوعی و رگرسیون لجستیک تحلیل شد. نتایج نشان داد که الگوریتم شبکه عصبی با دقت بالا قادر است دانش آموزان در معرض افت تحصیلی را پیش بینی کند و بیشترین تاثیر را ویژگی هایی مانند میزان حضور، فعالیت های کلاسی و عملکرد در دروس اصلی دارد. این یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند ابزار موثری برای مداخلات به موقع آموزشی باشد و به کاهش نرخ افت تحصیلی و افزایش موفقیت تحصیلی دانش آموزان کمک کند. علاوه بر این، شناسایی زودهنگام دانش آموزان در معرض خطر، امکان طراحی برنامه های آموزشی خاص و حمایت های روان شناختی را فراهم می کند و از بروز مشکلات اجتماعی و انگیزشی در آینده جلوگیری می نماید. در نهایت، استفاده از هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار مکمل در نظام آموزشی، نه تنها موجب افزایش دقت و سرعت در شناسایی افت تحصیلی می شود، بلکه بهبود کیفیت آموزش و توسعه مهارت های دانش آموزان را نیز به دنبال دارد و می تواند زمینه ساز تحول دیجیتال در مدارس و نظام های آموزشی گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زینب نارویی
کارشناسی آموزش ابتدایی
هاجر نارویی
کارشناسی آموزش ابتدایی
داداله اربابی
کارشناسی آموزش ابتدایی
زینب مرادی
کارشناسی آموزش ابتدایی